فرضیه­ ی اصلی: آموزش مؤلفه‌ های تربیت جنسی به مادران بر اضطراب دختران پایه پنجم و ششم مؤثر است.

جدول۴-۴- آزمون F لوین برای بررسی مفروضه یکسانی واریانس ها در متغیر اضطراب در دو گروه مورد مطالعه

متغیره

شاخص های آماری

درجه آزادی۱
درجه آزادی۲
F
سطح معناداری

اضطراب

۱

۲۸

۲۸/۳

۰۸/۰

همان‌ طور که جدول ۴-۴- نشان می‌دهد، آزمون F لوین برای بررسی مفروضه ی یکسانی واریانس ها در دو گروه در متغیراضطراب با سطح معناداری بزرگتر از ۰۵/۰ تأیید شد. ( P>0.05).

جدول۵-۴-آزمون واریانس بر ای بررسی شیب رگرسیون در متغیر اضطراب در دو گروه

شاخص آماری

منبع

مجموع مجذورات

درجه آزادی

F

سطح معناداری

گروه

۱۸/۰

۱

۱۳/۰

۷۱/۰

پیش آزمون

۷۶/۲۸۱

۱

۷۳٫/۱۹۶

۰۰/۰

گروه*پیش آزمون

۱۵/۰

۱

۱۰/۰

۷۴/۰

خطا

۲۳/۳۷

۲۶

کل

۰۰/۲۹۲۳۵

۳۰

با توجه به جدول۵-۴- آزمون واریانس برای بررسی شیب رگرسیون در در دو گروه در متغیر اضطراب با و سطح معناداری ۷۴/۰ تأیید شد. (p>0.05).

جدول ۶-۴-نتایج تحلیل کوواریانس تک متغیری بر روی نمرات تعدیل شدۀ متغیر اضطراب بین دو گروه

شاخص آماری

متغیرها

مجموع مجذورات
درجه آزادی
F
سطح معناداری
اندازه اثر
توان آزمون

پیش آزمون

گروه

۵۱/۷۴۹۱

۱

۱۴/۴۰

۰۰۱/۰

۵۹/۰

۱

۸۴/۴۶۶۱

۱

۹۷/۲۴

۰۰۱/۰

۴۸/۰

۹۹/۰

خطا

کل

۰۱/۵۰۳۹

۲۷

۰۰/۱۹۵۰۹۳

۳۰

با توجه به جدول۶-۴- نتایج تحلیل کوواریانس تک متغیری بین دو گروه بر روی نمرات تعدیل شدۀ متغیر اضطراب با و سطح معناداری ۰۰۱/۰ تفاوت معناداری را بین دو گروه با ۹۹ در صد اطمینان نشان می‌دهد. (P<0.01).

میانگین تعدیل شدۀ این متغیر در گروه آزمایش ۶۷/۶۴ و در گروه کنترل ۶۶/۸۹بود که گروه آزمایش بهتر از گروه کنترل عمل ‌کرده‌است. نتیجه گرفته می شود آموزش مؤلفه های تربیت جنسی در کاهش اضطراب دختران پایۀ پنجم و ششم مؤثر بوده است.

فرضیه های فرعی

فرضیۀ اول: آموزش مؤلفه‌ های تربیت جنسی به مادران بر اضطراب صفت ( پنهان ) دختران پایه پنجم و ششم مؤثر است

جدول۷-۴- آزمون F لوین برای بررسی مفروضه یکسانی واریانس ها در متغیر اضطراب پنهان

متغیرها

شاخص های آماری

درجه آزادی۱

درجه آزادی۲

F

سطح معناداری

اضطراب پنهان

۱

۲۸

۱۷/۳

۰۶۸/۰

با توجه به جدول ۷-۴- آزمون F لوین برای بررسی مفروضه ی یکسانی واریانس ها در دو گروه در متغیر اضطراب پنهان با وسطح معناداری ۰۶۸/۰ تأیید شد (p>0/05).

جدول۸-۴-آزمون واریانس بر ای بررسی شیب رگرسیون در متغیر اضطراب پنهان در دو گروه

شاخص آماری

منبع

مجموع مجذورات

درجه آزادی

F

سطح معناداری

گروه

۶۲/۵۲

۱

۸۲/۰

۳۷/۳

پیش آزمون

۴۹/۱۴۲۵

۱

۳۸/۲۲

۰۰۱/۰

گروه*پیش آزمون

۰۹/۱۸۳

۱

۸۷/۲

۱۰/۰

خطا

۷۲/۱۶۵۵

۲۶

کل

۰۰/۴۹۴۷۰

۳۰

با توجه به جدول۸-۴- آزمون واریانس برای بررسی شیب رگرسیون در در دو گروه در متغیر اضطراب پنهان با و سطح معناداری ۱۰/۰ تأیید شد. (p>0.05).

جدول ۹-۴-نتایج تحلیل کوواریانس تک متغیری بر روی نمرات تعدیل شدۀ متغیر اضطراب پنهان بین دو گروه

شاخص آماری

متغیرها

مجموع مجذورات
درجه آزادی
F
سطح معناداری
اندازه اثر
توان آزمون

پیش آزمون

۹۰/۱۴۲۶

۱

۹۵/۲۰

۰۰۱/۰

۴۳/۰

۹۹/۰

گروه

۷۱/۸۲۴

۱

۱۰/۱۲

۰۰۲/۰

۳۱/۰

۹۱/۰

خطا

۸۲/۱۸۳۸

۲۷

کل

۰۰/۴۹۴۷۰

۳۰

با توجه به جدول۹-۴- نتایج تحلیل کوواریانس تک متغیری بین دو گروه بر روی نمرات تعدیل شدۀ متغیر اضطراب پنهان با و سطح معناداری ۰۰۲/۰ تفاوت معناداری را بین دو گروه با ۹۹ در صد اطمینان نشان می‌دهد. (P<0.01).

میانگین تعدیل شدۀ این متغیر در گروه آزمایش ۶۸/۳۳ و در گروه کنترل ۱۸/۴۴ بود که گروه آزمایش بهتر از گروه کنترل عمل ‌کرده‌است. نتیجه گرفته می شود آموزش مؤلفه های تربیت جنسی در کاهش اضطراب پنهان دختران پایه پنچم و ششم مؤثر بوده است.

فرضیۀ دوم: آموزش مؤلفه‌ های تربیت جنسی به مادران بر اضطراب حالت ( آشکار ) دختران پایه پنجم و ششم مؤثر است.

جدول۱۰-۴- آزمون F لوین برای بررسی مفروضه یکسانی واریانس ها در متغیر اضطراب آشکار در دو گروه

متغیر

شاخص های آماری

درجه آزادی۱

درجه آزادی۲

F

سطح معناداری

اضطراب آشکار

۱

۲۸

۶۶/۳

۰۶۶/۰

با توجه به جدول ۱۰-۴- آزمون F لوین برای بررسی مفروضه ی یکسانی واریانس ها در دو گروه در متغیر اضطراب آشکار با وسطح معناداری ۰۶۶/۰ تأیید شد (p>0/05).

جدول۱۱-۴- آزمون واریانس بر ای بررسی شیب رگرسیون در متغیر اضطراب آشکار در دو گروه

شاخص آماری

منبع

مجموع مجذورات

درجه آزادی

F

سطح معناداری

گروه

۱۵/۰

۱

۰۷/۰

۷۸/۰

پیش آزمون

۸۱/۴۴۴

۱

۶۸/۲۱۱

۰۰/۰

گروه*پیش آزمون

۲۲/۰

۱

۱۰/۰

۷۴/۰

خطا

۶۳/۵۴

۲۶

کل

۰۰/۳۶۵۸۴

۳۰

با توجه به جدول۱۱-۴- آزمون واریانس برای بررسی شیب رگرسیون در در دو گروه در متغیر اضطراب آشکار با و سطح معناداری ۷۴/۰ تأیید شد. (p>0.05).

جدول ۱۲-۴- نتایج تحلیل کوواریانس تک متغیری بر روی نمرات تعدیل شدۀ اضطراب آشکار بین دو گروه

شاخص آماری

متغیرها

مجموع مجذورات
درجه آزادی
F
سطح معناداری
اندازه اثر
توان آزمون

بعضی محققین اعتقاد دارند که تایم شر« در حقوق ایران بدون شک به عنوان عقد اجاره تحلیل می شود^[۱۵۹]». دسته ای از حقوق ‌دانان خارجی، تایم شر را از اشکال عجیب و غریب اجاره برشمرده اند.

در هر حال، عقد اجاره نیز یکی از عقود تملیکی است و به نظر ما هر عقدی که قابلیت حمل مالکیت را داشته باشد، توانایی نقل و انتقال مالکیت مقید به زمان را نیز دارد ونمونه ای از تقسیم منافع بر اساس زمان که ذکر کردیم، از مشروعیت قانونی و مبنای فقهی« مهایات» برخوردار است و بر این اساس، در پی سوال درخصوص حکم فروش یک ملک به صورت زمانی به چند نفر، فقهای معاصر فرموده اند:^[۱۶۰] آیت اله محمد تقی بهجت« به نحو ملکیت مشاع در عین و مهایات در استیفای منفعت مانعی ندارد … ».

آیت اله محمد فاضل لنکرانی:« چند نفر می‌توانند چیزی را به صورت مشاع بخرند و در نحوه استفاده از آن به صورت مهایاتی تقسیم کنند…».

آیت اله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی:«… تقسیم ملک به حسب زمان نیز اشکالی ندارد و شرعا جایز است…».

الف– نظریه اداره کل حقوقی و تدوین قوانین قوه قضائیه

در خصوص استعلام وضعیت قانونی تقسیم زمانی منافع بین مالکین، منافع، اداره حقوقی قوه قضائیه،جواب داده است: «… در ایران هم با قوانین موجود اگر چند نفر به شرکت منزلی را بخرند و توافق کنند در هر فصل سال یک نفر از آن ها استفاده نماید بلا اشکال است…».^[۱۶۱]

مستفاد از نظر اداره حقوقی، صحت نمونه کاربردی اشاره شده با موضوع تسهیم منافع بین مستاجرین است ؛ چون از این جهت عقد بیع و یا مالکین عین، خصوصیتی بر عقد اجاره و مالکیت منافع ندارد؛ گواینکه، به جهت تقارن« توقیت» با ذات عقد اجاره، حکم فوق ‌در مورد این عقد با رعایت اولویت مصداق دارد.

ب – نمونه پرونده قضائی

و اما برگردیم به موضوع دادخواستی که در بند قبلی از آن سخن به میان آوردیم. موضوع از این قرار است که خواهان با مراجعه به دادگاه حقوقی تهران با تقدیم دادخواست تقاضای رفع مزاحمت نموده و در شرح دادخواست آورده است:

ریاست محترم دادگاه حقوقی تهران:

با سلام، احتراما بنا به مستندات ابرازی، اینجانب قائم مقام شرعی و قانونی مرحوم پدرم، آقای علی اکبر ص. می باشم. ایشان به همراه عمویم آقای علی اصغر ص. از سال ۱۳۶۱ شش دانگ یک دهنه مغازه در خیابان ولیعصر( عج)، نبش خیابان … را اجاره کرده بودند و به کار خرید و فروش خودرو(نمایشگاه اتومبیل) اشتغال داشتند عموی اینجانب، دبیر آموزش و پرورش می‌باشد و ناچار بود ساعاتی را در مدرسه بگذراند و از این رو به خاطر عدم حضور مستمر ایشان در مغازه، مشکلاتی ‌در مورد نحوه ی اداره ی نمایشگاه و تقدیم سود و زیان حاصله پیش آمد و این دو برادر را برآن داشت تا طبق توافقنامه ای که تصویر آن ضم دادخواست می‌باشد، زمان تصرف مغازه را به دو قسمت در هر سال تقسیم کنند و بر حسب قرعه، فصول بهار و تابستان به پدر مرحوم اینجانب و بقیه مدت سال به عمویم تعلق گرفت؛ ضمن جلب توجه ریاست محترم دادگاه به متن توافقنامه ابرازی، شایان ذکر است که پدرم در مرداد ماه ۱۳۸۴ دار فانی را ترک نمود. شهریور ماه آن سال به جهت گرفتاریهای دفن و کفن و مراسم عزاداری، چندان موفق به حضور در مغازه نشدم. بنا به توافق مذبور، از مهرماه ۱۳۸۴ تا آخر اسفند آن سال اینجانب اصلا به مغازه مراجعه نکردم ولی با شروع فصل بهار ۱۳۸۵ به نمایشگاه مراجعه کردم همزمان عمویم نیز آمد وبه همراه اینجانب شروع به کاسبی نمود. مفاد توافقنامه یاد شده را به وی متذکر شدم ولی ایشان مغازه را ترک نکردند همچنین به رأی‌ داور مرضی الطرفین، آقای مسعود م. نیز توجه نمی کنند علی هذا تقاضای رفع مزاحمت نامبرده مورد استدعاست».

با دعوت از طرفین دعوی، خواهان و خوانده در جلسه دادرسی دادگاه حاضر شده اند. خواهان به شرح دادخواست، خواسته را مطرح و خوانده در مقام دفاع بیان داشته است:« توافقنامه مابین من و برادر مرحومم معتبر بوده و با فوت وی، توافقنامه منتفی شده است. آقای مسعود م. داور مرضی الطرفین من و برادرم بوده است نه داور من و وارث برادرم . اینجانب مالک مشاع منافع مغازه هستم و حق دارم به اتفاق خواهان در آنجا فعالیت کنم».

دادگاه پس از استماع اظهارات طرفین به شرح آتی الذکر، با اعلام ختم دادرسی مبادرت به صدور رأی‌ نموده است:

ج– رأی‌ دادگاه:

درخصوص دعوی آقای بهرام ص. فرزند علی اکبر، به قائم مقامی از طرف متوفی، علی اکبر ص. پدر خواهان، علیه آقای علی اصغر ص. دایر بر رفع مزاحمت خوانده از شش دانگ یک باب مغازه به پلاک ثبتی … واقع در بخش ۲تهران، به آدرس خیابان ولیعصر(عج)، تقاطع خیابان… ، با توجه به مفاد دادخواست تقدیمی، قرارداد اجاره مورخ ۱۳۶۱، توافقنامه تقسیم مهایات زمانی مورخ ۱۳۶۵، گواهی انحصار وراثت شماره ۸۵۷-۱۵/۸/۱۳۸۴ صادره از دادگاه محترم …، دفترچه شماره … شناسنامه خواهان و دفاعیات و اقرار ضمنی خوانده، خواسته خواهان را صحیح تشخیص و به استناد اصل لزوم قراردادها، حدیث نبوی« المسلمون عند شروطهم» ، و آیات شریفه ی « یا ایها الذین آمنوا ، اوفو بالعقود» ( سوره مائده(۵) /۱)، «اوفو بالعهد ان العهد کان مسئولا»(الاسرا(۱۷)/۳۴)، مواد ۲۱۹،۱۰و ۴۸۸ قانون مدنی، مواد ۱۷۴،۱۷۰،۱۶۷،۱۶۰ قانون آئین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹ حکم به الزام خوانده به التزام به قرارداد تقسیم مهایات زمانی و رفع مزاحمت از ملک در فصول بهار و تابستان هر سال، صادر و اعلام می کند. رأی‌ صادره حضوری بوده و ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل اعتراض و رسیدگی در محاکم تجدید نظر استان تهران می‌باشد. مقتضی است دفتر در اجرای ماده ۱۷۵ قانون اخیرالذکر، بدل مفید از پرونده به انضمام رونوشت از رأی‌ صادره به کلانتری مربوطه ارسال تا سریعا نسبت به اجرای مفاد حکم برابر موازین ومقررات قانونی مبنی بر رفع مزاحمت خوانده از ملک اقدام و نتیجه بلافاصله ‌به این دادگاه منعکس شود».

بند سوم: نمونه کاربردی افراز منافع در قالب صلح زمانی منافع

هرگاه موضوع صلح، فقط انتقال منافع مال باشد، در مقام عقد اجاره واقع می شود؛

۲- تعیین مکان جلسه دادرسی

جلسه دادرسی علی الاصول باید در محل دادگاه انجام شود و در مواردی که قانون‌گذار امکان تشکیل جلسه در غیر محل دادگاه را به مصلحت تشخیص دهد صریحاً آن را پیش‌بینی نموده است مثل ماده ۲۰۰ و ۳۱۴ قانون آ.د.م

گفتار پنجم: تشریفات جلسه ی دادرسی

۱- فراهم نمودن مقدمات رسیدگی

دادگاه در وقت مقرر باید تشکیل شود دادگاه در صورتی می‌تواند تشکیل شود که موجبات و مقدمات رسیدگی فراهم باشد یعنی قاضی برای تصدی دادگاه و رسیدگی حضور داشته باشد و نیز در مواردی که هم چنین دادگاه در صورتی می‌تواند جلسه دادرسی را تشکیل دهد که فاصله زمانی مقرر قانونی بین الزامی نیست خود طرفین دعوا حاضر بوده یا لایحه تقدیم کرده باشد یا وقت جلسه به درستی به آن ها ابلاغ نشده باشد ابلاغ وقت و روز جلسه دادرسی رعایت شده باشد.

۲- علنی بودن جلسه دادرسی

جلسه دادرسی باید اصولاً علنی باشد و عموم مردم با اطلاع از مکان دادگاه بتوانند در آن شرکت نماید و ناظر جریان آن باشد مگر برابر اصل ۱۶۵ قانون اساسی علنی بودن محاکمه خلاف عفت عمومی یا علنی بودن منافی نظم عمومی یا اینکه طرفین دعوا تقاضا نموده باشد محاکمه غیر علنی صورت گرفته باشد.

۳- رعایت نظم در جلسه دادرسی

طبق ماده ۱۰۱ قانون آ.د.م به دادگاه اختیار داده شده است اشخاصی که موجب اختلال نظم عمومی جلسه شود از جلسه اخراج و تا ۲۴ ساعت حکم حبس به آن ها داده می شود حال چنانچه اخلال در نظم از طرف اصحاب دعوا یا وکلای آن ها باشد به حبس از ۵-۱ روز محکوم خواهد شد.

فصل دوم:

اولین جلسه دادرسی، حقوق و تکالیف اصحاب دعوا

مبحث اول: جلسه اول و جلسات بعدی دادرسی

گفتار اول: جلسه طرح و استماع دعوا

اولین جلسه ای است که برای رسیدگی به دعوا تشکیل می شود ، مشروط به اینکه در آن جلسه موجبات قانونی طرح و استماع دعوا فراهم باشد. این جلسه با جلسات دیگر دادرسی متفاوت است زیرا طرفین در آن، حقوق مخصوصی برای ایراد و دفاع و ارائه دلائل و اسناد و غیره دارند که در صورت عدم توجه به آن ممکن است آن حقوق ساقط شود ^[۱۶].

گفتار دوم: اهمیت جلسه طرح و استماع دعوا در دادگاه

هر نشستی که در دادگاه یا در خارج از دادگاه مطابق قانون تشکیل می‌شود جلسه دادرسی است ‌به این شرط که شرایط رسیدگی و امکان دفاع و ارائه دلایل فراهم باشد. در میان جلسات رسیدگی، اولین جلسه رسیدگی از اهمیت زیادی برخوردار است. توصیه می شود که برای استفاده از امتیازات خاص، هرگز نباید آن را از دست داد.

گفتار سوم: اعتراض به بهای خواسته تا جلسه (طرح و استماع دعوا)

در صورتی که اعتراضی به بهای تعیین شده برای خواسته در دادخواست وجود دارد، تا اولین جلسه دادرسی وقت دارد که این اعتراض را به دادگاه تحویل دهد. « تا اولین جلسه دادرسی» ‌به این معنی است که در اولین جلسه دادرسی اولین صحبت‌هایی که از سوی طرفین دعوی ارائه می‌شود، اعتراض به بهای خواسته باشد. منظور از بهای خواسته، بهایی است که خواهان در دادخواست تعیین ‌کرده‌است.

گفتار چهارم: مهلت طرح ایرادات

مهلت طرح ایرادات و اعتراضات تا پایان اولین جلسه دادرسی است. ‌بنابرین‏ مهلت ایرادات بیشتر از اعتراض به بهای خواسته است چون تا پایان جلسه رسیدگی فرصت دارید که این ایرادات را مطرح کنید. اما منظور از ایرادات چیست؟ در قانون آیین دادرسی که شیوه برگزاری جلسات دادگاه در دعاوی مدنی را بیان می‌کند و در مواد ۸۴ تا ۹۲ این قانون موارد قابل اعتراض تحت عنوان ایرادات و موانع رسیدگی مشخص شده است. اگر چه ایرادات غالباً از سوی خوانده مطرح می‌شود اما ممکن است خواهان هم ایراد کند مانند ایراد رد دادرس. ‌بنابرین‏ فرصت طرح ایرادات تا زمانی که اولین جلسه دادرسی به پایان نرسیده است وجود دارد. لیکن طرح ایرادات آمره همواره امکان پذیر است.

گفتار پنجم: تغییر نحوه دعوا یا خواسته یا درخواست

ممکن است بعد از اینکه دادخواست تقدیم شد ‌در مورد بخشی از مطالب آن نظر صاحب دعوا عوض شود و قصد داشته باشد آن ها راتغییر دهد. برخی از این ایرادات قابل تغییر نیستند و اگر بخواهد آن ها را اصلاح کند باید دادخواست را مسترد کند و دادخواست دیگری بدهد که به معنی پرداخت دوباره هزینه دادرسی است. اما برخی از اصلاحات بدون نیاز به طرح مجدد دادخواست قابل اعمال است که مهلت آن تا پایان اولین جلسه دادرسی است.

ماده ۹۸ قانون آیین دادرسی مدنی در این خصوص از اهمیت زیادی برخوردار است که می‌گوید: «خواهان می‌تواند خواسته خود را که در دادخواست تصریح کرده در تمام مراحل دادرسی کم کند ولی افزودن آن یا تغییر نحوه دعوا یا خواسته یا درخواست در صورتی ممکن است که با دعوای طرح شده مربوط بوده و منشا واحدی داشته باشد و تا پایان اولین جلسه آن را به دادگاه اعلام کرده باشد.»

حال پرسش این است در صورتی که خواهان در اجرای ماده ۹۸ قانون آیین دادرسی مدنی خواسته خود را تغییر یا افزایش دهد و خوانده نیز در جلسه دادرسی حاضر نباشد، تکلیف چیست؟

تغییر خواسته از سوی خواهان یا افزایش آن، به نوعی خواسته جدید محسوب می‌گردد که نیازمند تدارک دفاع و جمع‌ آوری دلایل از سوی خوانده است، در فرضی که شخص خوانده در جلسه دادرسی حاضر باشد و با وصف تغییر یا افزایش خواسته، خود را آماده دفاع نداند، محکمه می بایست وقت رسیدگی را تجدید نماید، لذا در صورت عدم حضور خوانده نیز می بایست جلسه دادرسی تجدید و مراتب افزایش یا تغییر خواسته به همراه ابلاغیه تعیین کننده وقت دادرسی جدید به خوانده اطلاع داده شود تا با جمع‌ آوری دلایل و تدارک دفاع خود را آماده حضور در جلسه رسیدگی کند. همچنین جلسه بعدی برای خوانده جلسه اول دادرسی محسوب می‌گردد.

گفتار ششم: استرداد دادخواست

خواهان در مراحل مختلف رسیدگی می‌تواند دادخواست خود را پس بگیرد اما اگر اینکار را تا اولین جلسه رسیدگی انجام دهد این مزیت را دارد که قرار ابطال دادخواست صادر خواهد شد که اعتبار امر مختوم ندارد. یعنی خواهان می‌تواند بار دیگر همین دادخواست را به دادگاه تقدیم کند. همان طور که گفتیم تا اولین جلسه دادرسی اولین اظهارات در جلسه دادرسی را شامل می‌شود.

گفتار هفتم: جلب ثالث

ماده ۱۳۵ قانون آیین دادرسی مدنی می‌گوید: «هر یک از اصحاب دعوا که جلب شخص ثالثی را لازم بداند می‌تواند تا پایان جلسه اول دادرسی جهات و دلایل خود را اظهار کرده و ظرف سه روز پس از جلسه با تقدیم دادخواست از دادگاه درخواست جلب او را کنند چه دعوا در مرحله نخستین باشد یا تجدید نظر». دعوای متقابل هم شرایط مشابهی دارد. ‌بنابرین‏ طرح دعوی جلب ثالث و تقابل الزاماًً می بایست در جلسه اول دادرسی که با رعایت کلیه شرایط قانونی تشکیل شده است مطرح و بر اساس قانون تقدیم دادخواست گردد، چرا اینکه با انقضای جلسه اول دادرسی دعاوی فوق خاصیت جلب ثالث یا تقابل خود را از دست داده و در این صورت تنها طرفین می‌توانند با طرح دعوی مستقل درخواست رسیدگی توأمان نمایند.

۵- قانون شکلی و ماهوی حاکم

آیین دارسی و داوری تابع قواعد داوری اتاق است (ماده ۱۵ قواعد) و داوران مکلف نیستند قانون آیین دارسی کشوری را رعایت نمایند، اما به هر حال باید هنگام رسیدگی قوانین آمره کشور محل رسیدگی را رعایت کند و الّا چه بسا رأی صادره در مرحله اجرا دچار مشکل شود. اما در صورتی که طرفین مقررات دادرسی خاصی را انتخاب کرده باشند که در داوری​شان اعمال شود، مرجع داوری باید آن را محترم شمرد و چنانچه در این مقررات به قانون داخلی نیز اشاره شده باشد که باید در داوری اعمال شود، باید آن را رعایت نمایند (ماده ۱۵ (۱) و (۲) قواعد). مثلاً در قوانین بعضی کشورها مقرر شده که نصب داور باید به تأیید دادگاه محلی نیز برسد یا گاه در قوانین داخلی پیش​بینی شده که اگر خواهان تبعه خارجی باشد باید برای هزینه دادرسی تضمین بدهد یا گاه مقرر شده که رأی داوری باید مستدل باشد.

‌در مورد قانون ماهوی حاکم بر دعوی، مطابق اصل آزادی اراده (اتونومی) اولویت با انتخاب و توافق خود طرفین است که می​توانند قانون داخلی هر کشور را که مناسب بدانند به​عنوان قانون ماهوی حاکم برگزینند، یا بجای انتخاب قانون کشور خاصی احیاناً توافق کنند که دعوی مطابق اصول کلی حقوقی حل و فصل خواهد شد، و یا مقرر نماید ترکیبی از این دو منبع حقوقی در ماهیت دعوی اعمال و اجرا شود. در صورتی که طرفین قانون ماهوی را انتخاب نکرده باشند، طبق ماده ۱۷ (۱) قواعد داوری اتاق، مرجع داوری قواعد حقوقی که خود مناسب دعوی تشخیص دهد انتخاب و اعمال می​کند. اما در هر حال مرجع داوری مکلف است مفاد قرارداد و نیز عرف تجاری مرتبط با موضوع دعوی را اعمال نماید. در این ماده ۱۷ (۱) قواعد، دو نکته ظریف وجود دارد. اولاً صحبت از «قواعد حقوقی» است و نه «قانون حاکم». این ظرافت در تعبیر، ناظر ‌به این نکته است که لازم نیست مرجع داوری در جستجوی قانون مناسب، حتماً قانون موضوعه یک کشور خاص را به​عنوان قانون حاکم بر ماهیت برگزیند، بلکه می​تواند هر گونه قواعد حقوقی را مناسب بداند اعمال کند، اعم از این​که قانون داخلی یک کشور باشد یا اصول کلی حقوقی یا ترکیبی از ان دو. به عبارت دیگر مفهوم قواعد حقوقی اعم از قانون داخلی است. ثانیاًً مرجع داوری می​تواند در مقام تعیین قانون ماهوی حاکم بر دعوی، هر گونه قواعد حقوقی را که با توجه به موضوع دعوی مناسب و مرتبط بداند، مستقیماً برگزیند و نیازی ندارد که به قواعد سنتی حل تعارض قوانین یا انتخاب قانون مناسب توسل جوید. این حکم ماده ۱۷ (۱) قواعد هماهنگ با رویه معاصر در داوری بین​المللی است. مطابق ماده ۳۵ قواعد، در کلیه اموری که داوری ساکت باشد مرجع داوری باید مطابق روح قواعد رسیدگی نماید و نمی​تواند به علت سکوت قواعد از رسیدگی امتناع ورزد.

۶- ختم رسیدگی

قاعده کلی برای ختم رسیدگی آن است که در هر پرونده باید به هر دو. طرف فرصت کافی و معقول برای اظهار مطالب و دفاعیات آن ها داده شود و مرجع داوری باید قانع شود که با توجه به وضعیت دعوی و مسائل مطروحه در آن ها، طرفین از چنین فرصتی برخوردار شده​اند (ماده ۲۲ (۱) قواعد). پس از این اقناع است که مرجع داوری می​تواند ختم رسیدگی را اعلام کند و وارد مرحله صدور رأی شود.

پس از ختم رسیدگی، هیچ​گونه مطلب یا استدلال یا مدرک جدیدی از هیچ​یک از طرفین مقبول و مسموع نیست. معمولاً ختم رسیدگی پس از جلسه استماع شفاهی اعلام می​شود، اما گاه پیش می​آید که مرجع داوری به طرفین اجازه می​دهد که پس از استماع هم یک لایحه بدهند و سپس ختم رسیدگی را اعلام می​نمایند.

رسیدگی باید در محدوده زمانی خاص و مطابق برنامه زمانی انجام شود که مرجع رسیدگی هنگام تنظیم قرارنامه داوری تدوین و به​دیوان ارائه ‌کرده‌است (ماده ۱۸ (۴) قواعد). طبق ماده ۲۴ (۲) قواعد مرجع داوری مکلف است ظرف شش ماه از تاریخ قرارنامه داوری کار رسیدگی را تمام کند و رأی بدهد، و اگر این مهلت کافی نباشد، می​تواند با ذکر ادله موجه از دیوان داوری اتاق درخواست تمدید نماید. علاوه بر این، هنگام اعلام ختم رسیدگی نیز مرجع داوری باید مدت زمان تقریبی را که فکر می​کند رأی را صادر خواهد کرد به دبیرخانه اعلام نماید (ماده ۲۲ (۲) قواعد). قید این مواعد برای این است که دیوان داوری بتواند عملکرد مرجع داوری را کنترل کند و مرجع داوری هم مکلف باشد سریع​تر رسیدگی را انجام دهد.

ج- مرحله سوم: صدور رأی

1. بررسی پیش​نویس رأی توسط دیوان

مرجع داوری باید پیش​نویس رأی خود را قبل از امضا و صدور برای دیوان داوری ارسال نماید. دیوان هم رأی را بررسی و اگر ایرادات شکلی نداشته باشد، تأیید می​کند و به داوران مرجوع می​نماید و مرجع داوری رأی را امضا و صادر می​کند.

1. صدور رأی

صدور رأی داوری، پایان رسیدگی است. مرجع داوری باید با توجه به مجموع لوایح و اظهارات طرفین و اسناد و مدارکی که ارائه کرده​اند، و با رعایت قواعد حقوقی حاکم بر دعوی، تصمیم​گیری نماید و طبق ماده ۲۵ (۲) قواعد باید با ذکر ادله و استدلال رأی بدهد.^[۹۷] در داوری​های یک نفره، صدور رأی آسان​تر است، اما در داوری​های سه​نفره ممکن است بین اعضای هیئت داوری اختلاف نظر به وجود آید که در این صورت مطابق ماده ۲۵ (۱) قواعد رأی اکثریت ملاک است، و اگر اکثریت هم تشکیل نشود، رأی رئیس هیئت کافی است داور اقلیت می​تواند نظر مخالف یا جداگانه خود را بدهد و ضمیمه رأی شود، اما جزو رأی داوری نیست. رأی ممکن است به​صورت ترافعی باشد یا به​صورت مرضی​الطرفین و مبتنی بر مصالحه و سازش بین طرفین. در صورتی که طرفین حین رسیدگی به مصالحه دست یابند می​توانند توافق​های حاصله را به مرجع داوری اعلام و درخواست کنند به​صورت رأی صادر شود تا آثار حقوقی رأی را داشته باشد (لازم​الاجرا بودن- اثر امر مختومه) که در این​صورت طبق ماده ۲۶ قواعد «رأی مبتنی بر تراضی» صادر می​شود.

رأی ممکن است به​صورت «جزئی» باشد یعنی قسمتی از دعوی را مورد تصمیم​گیری قرار داده باشد، و بقیه موضوعات را به رسیدگی​های بعدی موکول کند؛ یا ممکن است «نهایی» که شامل کل دعوی می​شود.

1. ابلاغ رأی

دبیرخانه مسئول ابلاغ رأی داوری است طبق ماده ۲۵ (۳) قواعد طرفین می​پذیرند که شیوه دیگری برای ابلاغ رأی لازم نیست. مطابق ماده ۲۸ (۱) قواعد پس از این​که دبیرخانه اطمینان حاصل نمود که هزینه​های داوری اتاق به​صورت کامل پرداخت شده، رأی را ابلاغ می​کند. یک نسخه رأی در دبیرخانه دیوان داوری اتاق تودیع می​شود و اگر طرفین نسخ اضافی بخواهند، آن را تصدیق و به ایشان تسلیم می​نماید.

بر اساس ماتریس طرحواره‌ها، فرد قادر می‌شود تا وضعیت خود را در ارتباط با زمان و مکان تعیین و تجربه های خود را به روش معنی‌داری طبقه‌بندی و تفسیر کند. بک و همکاران (۱۹۹۰) معتقدند که در حطیه آسیب‌شناسی روانی، واژه طرحواره ساختارهایی شامل محتوای شخصی‌سازی شده با ویژگی‌های فردی هستند که در اثر اختلال‌هایی، از جمله افسردگی، اضطراب، حمله های هراس و وسواس‌ها فعال می‌شوند. مفهوم طرحواره ریشه در روان‌شناسی شناختی، روان‌شناسی خود، و نظریه دلبستگی دارد. در حیطه روان‌شناسی شناختی، واژه طرحواره شناختی دارای تعریف‌های متعددی است که این تعریف‌ها در طیف گسترده‌ای از ساختارهای شناختی قابل دستیابی و غیرقابل دستیابی قرار دارند

در مجموع، طرحواره‌ها نسبت به تغییر بسیار مقاوم هستند، چون:

۱٫ برخی از طرحواره‌ها پیوندی قوی با هیجان‌ها و تجربه‌‌های گذشته فرد دارند؛

۲٫ طرحواره‌ها در طول زندگی فرد پایدار باقی می‌مانند، در نتیجه می‌توان آن‌ ها را به عنوان قسمتی از هویت فرد در نظر گرفت؛

۳٫ این طرحواره‌ها ممکن است توسط افراد مهم زندگی فرد، تأیید یا تقویت گردند؛

۴٫ نحوه تأثیر طرحواره‌ها بر رفتار فرد توسط پردازش‌های فکری وی تعیین می‌شود؛

۵٫ رفتارهای آموخته شده در نتیجه فعال شدن طرحواره‌ها امکان بروز پیدا می‌کنند. ‌بنابرین‏ تداعی‌های مثبت و منفی بی‌شماری در طول زمان ایجاد می‌کنند که منجر به مقاومت شدید آن طرحواره‌ها در مقابل تغییر می‌گردند.

۲-۲۵- جنسیت

یکی از عوامل دیگری که طرحواره‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد جنسیت است، زیرا هنجارهای^[۱۷۹] جنسیتی در هرجامعه‌ای بخشی از فرهنگ آن جامعه است. همزمان با رشد کودک، در شرایطی که رابطه کودک با همسالانش پیچیده‌تر می‌شود، کودک مهار‌‌تنهایی را کسب می‌کند که خاص جنسیت اوست، و اقدام به فعالی ‌تنهایی می‌کند، که جامعه برای جنسیت او در نظر گرفته است. کودک در طول دوران رشد با این هنجارها رشد می‌کند و آن ها بخشی از خصوصیات وی، می‌شوند (تنن بام، احمد^[۱۸۰] و مایو^[۱۸۱]، ۲۰۰۷). (به عقیده یانگ ۱۹۹۹ به نقل از سلیگمن و همکاران^[۱۸۲]، ۲۰۰۷) بین این تجارب رشدی و طرحواره‌ها در افراد رابطه به وجود می‌آید و نگرش‌هایی که با جنسیت مرتبط هستند روی طرحواره‌های شخص منعکس می‌شوند. در باورهای فرهنگی ویژگی‌هایی چون مستقل بودن،واقع بینانه عمل کردن، خرده‌گیری^[۱۸۳]و خصومت^[۱۸۴] مسؤلیت‌پذیری، و با اراده بودن، ویژگی‌های مردانه و در مقابل، ویژگیهایی چون مهربانی، احساساتی عمل کردن، حساس بودن به نیازهای دیگران، صمیمیت و حمایت از دیگران ویژگی‌های زنانه محسوب می‌شوند (قربانی، ۱۳۸۳).

۲-۲۶- تنیدگی تحصیلی

شواهد تجربی مختلف تأکید کرده‌اند که تجربه نقش دانشجویی، زمینه مواجهه با طیف وسیعی از تجارب تحصیلی تنیدگی‌زا را برای دانشجویان به همراه می‌آورد (برگام^[۱۸۵]، زیل، مندازا^[۱۸۶] و میلر^[۱۸۷]، ۲۰۰۹؛ پیرسل^[۱۸۸] و کیم^[۱۸۹]، ۲۰۰۷) بررسی نتایج وابسته به گزارش تجارب تحصیلی تنیدگی‌زا در بین دانشجویان نشان داده شده که سطح تجارب هیجانی وابسته به موقعیت‌های پیشرفت، از ۱۶% در سال ۱۹۸۵ به ۲۷% در سال ۲۰۰۲ افزایش یافته است (ساکس^[۱۹۰]، ۲۰۰۳).

همچنین در مطالعه هاد، دامالو^[۱۹۱]، اردمان- سگر^[۱۹۲]، موری، فان^[۱۹۳]و سوکاس(۲۰۰۰) ۵۲ درصد از دانشجویان سطوح بالایی از تجارب تنیدگی‌زا را گزارش کردند. علاوه بر این، نتایج برخی از پژوهش‌ها نشان داده است که کمیت و کیفیت تجارب هیجانی و شناختی مربوط به سلامت، در تبیین اثربخشی موقعیت‌های تحصیلی دارند (یو و لی، ۲۰۰۸).

برای اغلب دانشجویان مواجهه با تقاضای زندگی تحصیلی با تجربه سطوح متمایزی از تنیدگی همراه است. پژوهشگران مختلف در توصیف منابع انگیزاننده تنیدگی در بین دانشجویان، بر نقش عوامل مختلف در توصیف منابع انگیزاننده تنیدگی در بین دانشجویان، بر نقش عوامل مختلفی مثلاً بر نقش انتظارهای تحصیلی به مثابه یکی از خاستگاه‌های تجربی تنیدگی در بین دانشجویان تأکید کرده‌اند (انگ و هوان، ۲۰۰۶a و ۲۰۰۶b؛ انگ، کلاسن^[۱۹۴]، چانگ^[۱۹۵]، هوان، وانگ^[۱۹۶]، یئو^[۱۹۷] و کراچاک^[۱۹۸] ۲۰۰۹؛ انگ، هوان و برامان، ۲۰۰۷؛ هوان، سی، انگ و هار ۲۰۰۸). گلاگر^[۱۹۹] و ولا- برودریک^[۲۰۰](۲۰۰۸) نیزدر توصیف تنشگرها بر نقش محوری عوامل چندگانه ناکامی‌ها، تعارض‌ها، فشار‌ها، تغییرها و تنیدگی خود تحمیلی و در توصیف واکنش‌ها به تجارب تنیدگی‌زای تحصیلی بر الگوهای متمایز پاسخ‌های جسمانی، رفتاری، هیجانی و شناختی تأکید کردند. یافته های پژوهش‌های مختلف نشان داده‌اند که بین تجارب تنیدگی‌زای تحصیلی والگوی واکنش‌ها ‌به این تجارب، رابطه نیرومندی وجود دارد (میسرا، کریست و برانت، ۲۰۰۳؛ شکری، ۱۳۸۸).

برخی شواهد تجربی تأکید کرده‌اند در حالی که شروع زندگی دانشجویی برای گروه کثیری از دانشجویان به مثابه یک تجربه مهیج و خوشایند تلقی می‌شود، در مقابل برای گروه دیگری از دانشجویان، ورود به دانشگاه و مواجه با تکالیف و مطالبات زندگی تحصیلی مانند آمادگی برای امتحانها، شرکت در مباحثه‌های کلاسی و نوشتن مقاله همواره با سطوح بالایی از تجارب استرس‌زا همراه بوده است. (زاژاکووا^[۲۰۱]، لینچ^[۲۰۲] و اسپنشاد^[۲۰۳]، ۲۰۰۵؛ فولادوند، فرزاد، شهرآرای و سنگری، ۱۳۸۸ ؛ هیستاد^[۲۰۴]، اید، لابرگ^[۲۰۵]، جانسن^[۲۰۶] و بارتون^[۲۰۷]،۲۰۰۹).

دانش‌آموزان ‌و دانشجویان در دست‌یابی به اهداف آموزشی خود با چالش‌ها و مشکلات فراوانی مواجه می‌شوند. وقتی چنین تجاربی منفی تلقی شود، اثر مخربی بر انگیزش، عملکرد تحصیلی و بهزیستی آنان بر جای خواهد گذاشت. مورفی^[۲۰۸] و آرچر^[۲۰۹](۱۹۹۶) بیان کردند حضور در مقاطع تحصیلی برای عده زیادی تجارب مثبتی به همراه دارد، ولی برای برخی دیگر مطالب تحصیلی از قبیل آزمونها وغیره با تجربه تنیدگی همراه است. تنیدگی تحصیلی به احساس نیاز فزاینده به دانش و به طور همزمان، ادراک فرد مبنی بر نداشتن زمان کافی برای دست‌یابی به آن دانش اشاره می‌کند .