به همین منوال سازمان بهداشت جهانی نیز تلاش می‌کند با سازمان های دیگری که اهداف و فعالیتشان به نحوی با بهداشت در ارتباط است، تعامل داشته ‌باشند که نمونه ای از این تعاملات، تعاملی است که سازمان بهداشت جهانی با سازمان تجارت جهانی برای ایجاد انسجام بیشتر بین سیاست‌های تجاری و سیاست‌های بهداشتی برقرار می‌کند، است. به نحوی که در پی این تعاملات تلاش می شود با ارائه مشاورهای مفید به سازمان تجارت جهانی، قوانین و عرف های تجارت بین‌المللی را به نحوی تدوین کنند که موجب به حداکثر رسیدن سطح بهداشت عمومی جوامع و به حداقل رساندن خطرات بهداشتی به ویژه برای جمعیت های فقیر و آسیب پذیر شود^[۳۸۴] و در کنار آن کمترین محدودیت برای تجارت ایجاد شود.

بر همین اساس است که سازمان بهداشت جهانی با سازمان تجارت جهانی و دیگر سازمان‌های مرتبط با تجارت ، برای ارتقاء سیاست‌های تجاری- بهداشتی اعضایش ،همکاری می‌کنند تا از این طریق بین سیاست‌های تجاری و بهداشتی انسجام مطلوب ایجاد شود به نحوی که هم آزادی تجاری مورد حمایت قرار گیرد و هم منفعت های بهداشتی افزایش و خطرهای بهداشتی ناشی از این قواعد کاهش پیدا کند.^[۳۸۵]

لازم به ذکر است نمونه ی دیگری از تعاملاتی که سازمان بهداشت جهانی و سازمان تجارت جهانی، با هم برقرار کرده‌اند در انعقاد کنوانسیون تنباکو توسط سازمان بهداشت جهانی مشهود بود، به نحوی که سازمان تجارت جهانی در جلسات تصویب این کنوانسیون به عنوان عضو ناظر حضور داشته و در مواقع لزوم با ارائه مشاوره های لازم تلاش شد تا کمترین محدودیت برای تجارت برای حفاظت از سلامت انسان‌ها طبق این کنوانسیون ایجاد شود.

‌بنابرین‏ برای به حداقل رساندن تعارضهای احتمالی بین تجارت و بهداشت و به حداکثر رساندن منافع متقابل آن ها نیاز به تعامل بیشتر بین سیاست گذاران تجاری و بهداشتی در راستای آگاهی متقابل ‌در مورد سیاست گذاریهای طرفین و همینطور ایجاد اصولی مدون برای حمایت از هردوی آن ها در کنار یکدیگر ،وجود دارد. برای رسیدن ‌به این اهداف است که این دو سازمان ‌در مورد موضوعات مشترک تعامل و همکاریهایی داشته اند که مهمترین این همکاریها عبارت است از:

۱-کارگاه آموزشی مشترک سازمان بهداشت جهانی و سازمان تجارت جهانی برای داروهای ارزان قیمت در آپریل ۲۰۰۱ ^[۳۸۶]

۲-بیانیه توافقنامه تریپس و بهداشت عمومی در سال ۲۰۰۱(مشهور به بیانیه دوحه)

۳- ایجاد یک کارگروه مابین سازمان جهانی بهداشت ،سازمان تجارت جهانی، بانک جهانی و سازمان غذا و کشاورزی برای کمک به کشورهای در حال توسعه برای اجرای موافقتنامه اقدامات بهداشتی و گیاه است که در سال ۲۰۰۱ شکل گرفت.^[۳۸۷]

۴-مطالعات مشترک دبیرخانه های سازمان تجارت جهانی و سازمان بهداشت جهانی و انتشار کتابی با مضمون توافقنامه های سازمان تجارت جهانی و بهداشت عمومی در سال ۲۰۰۲

۵- استراتژی جهانی در رژیم غذایی، فعالیت بدنی و سلامت در سال۲۰۰۴^[۳۸۸]( این استراتژی ها توسط سازمان بهداشت جهانی انتشار یافته است که دبیرخانه ی سازمان تجارت جهانی در تنظیم آن با دبیرخانه سازمان بهداشت جهانی همکاری داشته است)

۶-همکاری در تهیه پیش نویس کنوانسیون کنترل دخانیات توسط سازمان بهداشت جهانی در سال ۲۰۰۵

۷-همکاری در تهیه استراتژی جهانی برای پیشگیری و کنترل بیماری های غیر مسری منتشر شده توسط سازمان بهداشت جهانی در سال ۲۰۰۸ (در این سند برای پیش گیری و کنترل بیماری‌های غیر مسری چهار عامل پیش‌بینی شده از جمله مصرف دخانیات و مضرات استفاده از الکل که محدود کردن آن ها ممکن است به نحوی بر روی تجارت بین الملل تاثیر گذار باشد.)^[۳۸۹]

۸- قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل متحد۳۳/۶۳ در سال ۲۰۰۸ که در رابطه ی بین سیاست خارجی و بهداشت عمومی.

۹- بهداشت جهانی و سیاست خارجی: فرصت ها و چالش استراتژیک، که توسط سازمان بهداشت جهانی در سال ۲۰۰۹ منتشر شده است.

۱۰-نشست معاون دبیرکل سازمان تجارت جهانی و مقامات سازمان بهداشت جهانی در سال ۲۰۰۹

۱۱-بیانیه مشترک سازمان بهداشت جهانی،سازمان تجارت جهانی ،سازمان غذا و کشاورزی^[۳۹۰] و سازمان بهداشت جهانی دام^[۳۹۱] ‌در مورد آنفولانزا و ایمنی از گوشت خوک در سال۲۰۰۹

۱۲- استراتژی جهانی برای کاهش مضرات استفاده از الکل در سال ۲۰۱۰

۱۳-همکاری سه جانبه ‌در مورد مالکیت فکری و بهداشت عمومی و انتشار کتابی با مضمون ارتقای دسترسی به فن آوری های پزشکی و نوآوری ‌در سال‌ ۲۰۱۲ با همکاری سه سازمان وایپو،سازمان تجارت جهانی و سازمان بهداشت جهانی

این موارد تنها نمونه ای از همکاری‌های دو سازمان برای رسیدن به سیاست‌های مشترک ‌در مورد موضوعات خاص بهداشتی تجاری. به نظر می‌رسد با توجه به موضوعاتی مشترک مابین دو سازمان نظیر حق مالکیت فکری دارو و نوآوری های پزشکی و تجارت خدمات پزشکی و … وجود دارد، لازم است هرچه سریعتر دبیرخانه های دو سازمان با تعاملات بیشتر موقعیت انعقاد موافقتنامه در موضوعات مشترک بین این دو سازمان را فراهم کنند تا بهداشت عمومی و تجارت در کنار یکدیگر به سلامت و رفاه جوامع مختلف کمک کنند و در کنار آن آزادی تجاری که مدنظر سازمان تجارت جهانی است هم حفظ شود.

انسجام گرایی در سیاست طرفین در ظاهر است ولی عمل کردن به آن سخت است و برای آن نیاز به مذاکرات منظم ، مشاوره و اقدام هماهنگ بین سیاست گزاران و مشاوران دو طرف دارد.^[۳۹۲]

اما تاکنون علی‌رغم تلاش های فراوانی که صورت گرفته دو سازمان هیچ موافقتنامه مستقیمی با هم ندارند و تنها همکاریها در حد انتشار کتاب ‌در مورد موضوعات مشترک به وسیله ی دبیرخانه های دو سازمان و برگزاری اجلاس هایی مشترک ‌در مورد موضوعات خاص نظیر اجلاس موافقتنامه تریپس و بهداشت عمومی که منجر به بیانیه دوحه در سال ۲۰۰۱ شد و در سطوح بالاتر اعطا جایگاه عضو ناظر به سازمان بهداشت جهانی برای نظارت بر تصمیماتی که بعضی از کمیته های سازمان تجارت جهانی ‌در مورد بهداشت می گیرند و همچنین حضور سازمان تجارت جهانی به عنوان عضو ناظر در انعقاد کنوانسیون تنباکو، باقی مانده است.

۲-۱-۸-۲ منابع جسمی: خستگی جسمی یکی از این عوامل است فرسودگی جسمانی، تحریک پذیری، آشفتگی هیجانی، بی حوصلگی، کاهش تحمل ‌و آشفتگی را به دنبال دارد این باعث می شود مردم کارهایی را انجام دهند و حرف هایی را به زبان بیاورند که به طور معمول انجام نمی دهند ( رایس ، ۱۹۹۶).

۲-۱-۸-۳ منابع بیرونی : منابعی هستندکه در رابطه با دیگران واقع می‌شوند همه زوجین مشکلات زناشویی دارند اما زوج های ناخرسد به احتمال بیشتری از غفلت و کمبود عشق، عاطفه، رضایت از ارضای میل جنسی، درک ، احترام ، همکاری نسبت به زوج های خرسند شکایت دارند، به علاوه تصویر ذهنی این افراد مورد حمله قرار می‌گیرد. اشتباهات آن ها توسط همسرشان بزرگ جلوه داده می شود باعث می شود احساس بی ارزشی کنند این شکایات مرکز تعارضات می‌شوند و عدم ارتباط ناتوانی در حل تعارضات و کنار کشیدن از دیگر افراد تفاوت ها را همیشگی می‌کند ( رایس ، ۱۹۹۶).

وقتی وزجین نیازهای روانی اجتماعی همدیگر را ارضا نمی کنند احساس رنجش ، آسیب و آشفتگی می‌کنند روابط با اقوام اجتماع یا خارج از خانواده به اندازه روابطی که با همدیگر دارند نمی توانند بر آن ها اثر داشته باشد زوجین انتظار دارند نیازهای روانی اجتماعی شان در زمینه درک، ارتباط، عشق، عاطفه، همکاری ارضاء شود همۀ مشاورانی که در زمینه مشکلات زناشویی کار می‌کنند می دانند مشکلاتی که زوجین از آن ها شکایت دارند ممکن است فقط نشانه ای از نقطه کانون تعارض باشد علل واقعی مشکلات اغلب عمیقتر است بعضی مواقع زوجین ممکن است خودشان علل اصلی مشکلات شان را نیابند ( رایس ، ۱۹۹۶).

۲-۱-۸-۴ منابع محیطی یا موقعیتی : این منابع شامل مواردی مثل شرایط زندگی، فشارهای اجتماعی روی اعضای خانواده ، وقایع غیر منتظره که به عملکرد خانواده آسیب می زند می‌باشد مثلا فرزند بیشتر در خانواده ، استرس و تعارض بیشتری ایجاد می‌کند، بعضی مواقع یک رابطه زناشویی در حالتی از تعادل باقی می ماند با این که بعضی وقایع ناگهانی این رابطه را می شکند مرگ یکی از والدین ممکن است باعث تعارض در زندگی زوجین شود زوج داغدیده ممکن است منزوی شود ( ولکات^[۷۴] و هاکس^[۷۵]، ۱۹۹۹).

درهر یک از موارد بالا یک واقعه خاص باعث تعارض می شود گرچه وقایع غیر منتظره مثل بیکاری ،تغییر شغل، جنگ ، بلا ، بیماری، عدم تنظیم خانواده مرگ، جدایی تحمیلی یا جابجایی ممکن است در ایجاد بحران کافی باشد زوجینی که از نظر هیجانی عاطفی نا ایمن و بی ثبات هستند معمولا نسبت به دیگر زوجها مشکل بیشتری دارند زوجهایی که وقتی با هم هستند بخاطر بازنشستگی بیماری یا کاهش اشتغال، تنش بالایی بینشان وجود دارد تعارضات بیشتری دارند( ولکات^[۷۶] و هاکس^[۷۷]، ۱۹۹۹).

بین تعارضات سازنده و غیر سازنده و مخرب باید تمایز قائل شد مباحثات سازنده آنهایی هستند که درگیر شدن با مشکلات منجر به یک تفاهم کامل‌تر به منظور ‌مصالحه ، توافق یا حل مشکلات می شود. این تعارضات هیجان های منفی را کاهش می‌دهد احترام و اعتماد ایجاد کرده و باعث می شود زوجین در کنار هم قرار گیرند و آن ها را در یک جو معتمد و دوستانه قرار می‌دهد تا مخالفت های مشرع را مورد بحث قرار دهند که مفهوم باز شود ( ولکات^[۷۸] و هاکس^[۷۹]، ۱۹۹۹).

تعارضات مخرب آنهایی هستند که ( خود ) شخص ماقبل را بیشتر از مشکل مربوطه درگیر می‌کند این تعارضات ، شرمندگی ، تحقیر یا تنبیه شخص مخاطب را بحث‌های حساس در روحی از تنفر، تلخی و اهانت، باعث می شود این تعارضات به منظور تحت تاثیر قرا ردادن همسر، تکیه بر انتقادگیری ، همچنین ایده های منفی نسبت به طرف مقابل دارد این تعارضات یا عدم ارتباط واقعی ، شک و تردیدم شخص می گرددو گاهی بر پایه استراتژیهای فردی در زمینه تهدید میبادش تعارضات مخرب، رنجش، خصومت نسبت به شخص مخاطب، کاهش اعتماد ، اطمینان دوستی و صمیمیت را باعث می شود که همکاری زوجین را کاهش می‌دهد( ولکات^[۸۰] و هاکس^[۸۱]، ۱۹۹۹).

منابع تعارضات را به صورت دیگری نیز می توان طبقه بندی کرد :

بافت اجتماعی : نفسها و روابط متغیر برای زوجین ارموزی چالش انگیز است تغییرات اجتماعی مثل دو شغلی شدن، تقسیم مسئولیت‌های والدینی، عوامل استرس رأی اقتصاد ، بی ثباتی اجتماعی، منابع بالقوه تعارض هستند ( یانگ^[۸۲]، ۱۹۹۸).

تئوری رشدی: مطابق با این تئوری نتیجه تجارب زوجین در زمینه استرس در مراحل پیش‌بینی شده و مراحل پیش‌بینی نشده رشدی می‌باشد این در مراحل انتقالی در چرخۀ زندگی خانوادگی است که به احتمال بیشتری تعارض ایجاد می‌کند ( یانگ، ۱۹۹۸).

تقسیم بندی دیگری از تعارض شامل تعارضات کلامی و غیر کلامی می‌باشد.

تعارض و خشم در رابطه نزدیک با هم هستند بسیار ی از ما از خشم می ترسیم چون در خشم کنترل ما از دست می رود ولی خشم یک علامت است می‌تواند یک پیام باشد که ما آسیب دیده ایم یا حقوق ما مورد تعدی قرار گرفته است یا نیازها و خواسته های ما برآورده نشده است زوجین می‌توانند به طرز سازنده ای درروابطشان با خشم روبرو شوند خیلی وقتها خشم به ‌عنوان دفاعی بر علیه آسیب استفاده می شود و بعضی مواقع برای برانگیختن طرف مقابل به حل تفاوت‌ها استفاده می شود ( نیکولز،^[۸۳]۲۰۰۰).

یک شیوه تعارض معمول، انزوا است که بعضی وقتها بر روابط تاثیر می گذراد و روحیه هر دو همسران تضعیف شده از هم دور می‌شوند هسمران یا والدین منزوی، انکار و احساسات خود را سرکوب می‌کنند آن ها ار از تحقیر و حق ندانستن احساساتشان ترس دارند آن ها ممکن است از ابزار تعارض بخاطر آزاری که به همسرشان وارد می شود خودداری مکنند ( نیکولز، ۲۰۰۰).

مقدار زیادی از تعارضات در ازدواج در زمینه کنترل قدرت تساوی می‌باشد زوجین قوانین و مقررات را ایجاد کرده و نقشهایی را طرح می‌کنند که قدرت در دست چه کسی باشد.( یانگ، ۱۹۹۸).

مباحث کنترل حول منابعی مثل پول، کودکان و … می چرخد و این باعث می شود زوجین درگیر تعارض شوند و برای تفاوت‌های موجد در این زمینه به مذاکره بنشینند اگر یک همسر در اغلب مواقع پیروز باشد دیگری ممکن است احساسبی ارزشی، ناکامی و عصبانیت کند سرزنش نیز نسبت دادن علت مشکل به طرف مقابل است اغلب یک همسر طرف مقابل خود را به منظور محافظت از عزت نفس خود سرزنش می‌کند سرزنش باعث می شود ما موقتاً احساس بهترین داشته باشیم ( یانگ، ۱۹۹۸).

با عنایت به اینکه ارزیابی دقت پیش‌بینی سود یکی از مسائل مهم پیش روی سرمایه‌گذاران به منظور سرمایه‌گذاری در سهام مورد نظر محسوب می‌شود، پژوهش حاضر در صدد پاسخ‌گویی ‌به این سؤال است که آیا تغییر هیئت‌مدیره بر دقت پیش‌بینی سود تأثیر دارد؟

• 1. اهداف تحقیق

با توجه به توضیحات ارائه شده در قسمت شرح و بیان مسئله، اهداف پژوهش حاضر به شرح زیر است:

۱- تعیین اثر تغییر هیئت‌مدیره بر مدیریت سود سال جاری شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران

۲- تعیین تأثیر مدیریت سود بر خطای پیش‌بینی سود سال جاری شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران

۳- تعیین تأثیر مدیریت سود در سال تغییر هیئت‌مدیره بر خطای پیش‌بینی سود سال جاری شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران

۴- تعیین اثر سیاست‌های هیئت‌مدیره بر مدیریت سود شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران

• 1. اهمیت و ضرورت تحقیق

یکی از هدف‌های اصلی حسابداری ارائه اطلاعاتی است که بتوان با بهره گرفتن از آن، رویدادهای تجاری آینده را پیش‌بینی کرد. از دیدگاه روش مبتنی بر پیش‌بینی، برای تدوین و ارائه یک تئوری حسابداری، باید روش‌های گوناگون حسابداری را از نظر توانایی آن‌ ها جهت پیش‌بینی رویدادهای اقتصادی یا تجاری ارزیابی کرد.

این پژوهش به دنبال یافتن نقش هیئت‌مدیره و تغییر آن روی دقت پیش‌بینی سود است تا از این طریق بتواند به سرمایه‌گذاران در تصمیم‌گیری کمک کند. سرمایه‌گذاران همواره به دنبال کسب حداکثر سود هستند. یکی از مباحث مهمی که تصمیم‌گیری سرمایه‌گذاران را تحت تأثیر قرار می‌دهد سود پیش‌بینی شده توسط مدیریت است، زیرا این عامل اهمیت انکارناپذیری در افزایش ثروت آن‌ ها دارد؛ لذا پژوهشگران مالی به دنبال متغیرهایی هستند تا از طریق آن‌ ها بتوانند دقت سود پیش‌بینی شده توسط مدیریت را با درصد اطمینان بیشتری نسبت به متغیرها و نمونه های قبلی بیان کنند.

تا کنون مطالعات بسیاری در زمینه میزان دقت پیش‌بینی سود مدیریت صورت گرفته است. نتایج این مطالعات نشان می‌دهد که متغیرهایی مثل اندازه شرکت، عمر شرکت، ساختار سرمایه، میزان اطلاعات افشاشده، دوره پیش‌بینی، اهرم مالی و… بر دقت پیش‌بینی سود مؤثر است. این پژوهش به دنبال یافتن نقش هیئت‌مدیره و تغییر آن روی دقت پیش‌بینی سود شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران می‌باشد. تا کنون تحقیقی با این عنوان در ایران انجام نشده است. امید است با بهره گرفتن از نتایج این پژوهش سرمایه‌گذاران و تحلیل گران مالی بتوانند با انتخاب سهام برتر، سرمایه‌گذاری مطلوبی داشته باشند و حداکثر بازدهی مدنظر را کسب نمایند.

• 1. چارچوب نظری تحقیق

در سال­های اخیر نحوه گزارشگری و افشای اطلاعات حسابداری مؤثر بر تصمیمات استفاده‌ کنندگان درون سازمانی و برون‌سازمانی مورد توجه محققین حسابداری قرار گرفته است. بسیاری از تحقیقات اخیر به بررسی توان پیش ­بینی اقلام حسابداری پرداخته است. استفاده­کنندگان از صورت­های مالی توجه بیشتر و عمیق­تری به قدرت پیش ­بینی اقلام مندرج در این صورت­ها داشته اند. از نظر تحلیل­گران مالی، اقلام صورت­های مالی با توجه به میزان توان پیش ­بینی در تصمیم ­گیری ارزش دارند.

در این پژوهش برای کشف مدیریت سود از مدل تعدیل‌شده جونز (دچو و همکاران،۱۹۹۵) استفاده شد. آن‌ ها استدلال کردند که درآمدها عاری از آزادی عمل ودستکاری نیستند ‌بنابرین‏ پیشنهاد کردند که تغییرات درآمد را از طریق کسر تغییرات حساب‌های دریافتی تعیین کنند.

محاسبه کل اقلام تعهدی شرکت j در سال t از طریق زیر به دست می‌آید:

TAj,t=(∆CAj,t – ∆CL j,t – ∆CaSH j,t + ∆STDEBTj,t – DEPNj,t)

:TAj,t کل اقلام تعهدی بنگاه اقتصادی j در سال t.

: ∆CAj,t تغییرات در دارایی‌های جاری بنگاه اقتصادی j در سال t.

∆CLj,t: تغییرات در بدهی‌های جاری بنگاه اقتصادی j در سال t.

: Cashj,t∆ تغییرات در وجوه نقد بنگاه اقتصادی j در سال t.

STDEBTj,t ∆: تغییرات درحصه جاری بدهی‌های بلندمدت بنگاه اقتصادی j در سال t.

: DEPNj,t هزینه استهلاک سال جاری دارایی‌های ثابت بنا مشهود شرکت j

محاسبه α)آلفا)، ( β بتا) و (γ گاما) که از فرمول زیر به دست می‌آید:

TAj,t / Ajt-1= α (۱/ Ajt-1) + β (∆REVit / Ajt-1) + γ (PPEjt / Ajt-1) + εjt

Ajt-1: کل دارایی شرکت j در سال قبل که مقادیر بر حسب آن استاندارد می‌شود.

: REVjt ∆ تغییرات در خالص درآمد (فروش ) شرکت j بین سال جاری و سال قبل

: PPEjt ارزش ناخالص اموال، ماشین‌آلات و تجهیزات شرکت j در سال t

: εjt خطای مدل شرکت j در سال t

محاسبه اقلام تعهدی غیر اختیاری که از فرمول زیر به دست می‌آید و مقادیر α،β و γ به دست آمــــده از مرحله قبل (مرحله ۲) در این فرمول جایگزین می‌شود:

NDACj,t = α (۱ / Ajt-1) + β[(∆REVit – ∆ RECjt) / Ajt-1] + γ (PPEjt / Ajt-1)

NDAC jt : اقلام تعهدی غیر اختیاری

: RECj,t ∆ تغییرات در خالص حساب‌های دریافتی شرکت j بین سال‌های t و t-1

محاسبه اقلام تعهدی اختیاری که از فرمول زیر به دست می‌آید:

DACj,t = TAj,t – NDACj,t

DACj,t : اقلام تعهدی اختیاری

از دهه ۹۰ تاکنون تحقیقات کاربردی بیشتری ‌در مورد تأثیر متغیرهای حسابداری بر سودمندی اطلاعات حسابداری برای تحلیل گران مالی و سرمایه گذران انجام شده است.

جدول زیر (شماره (۱ ـ ۱)) برخی از تحقیقاتی که در این زمینه صورت گرفته در خود جای داده و چارچوب نظری تحقیق را به اختصار بیان می‌کند.

سال

محقق / محققین

متغیر مورد مطالعه

یافته­­های پژوهش

۱۹۸۳

کوپر و تیلور^[۱۶]

طول دوره پیش ­بینی و دقت پیش ­بینی سود

بین طول دوره پیش ­بینی و دقت پیش‌بینی سود رابطه منفی وجود دارد.

۱۹۹۲

کوک^[۱۷]

اندازه شرکت و دقت پیش ­بینی سود

بین اندازه شرکت و دقت پیش ­بینی سود رابطه مثبت معناداری وجود دارد.

۲۰۰۰

هارتنت و رامک^[۱۸]

اعتبار حسابرسی و خطای پیش ­بینی سود

بین اعتبار حسابرسی و خطای پیش ­بینی سود رابطه معنادار منفی وجود دارد.

۲۰۰۹

یانتی و فلورنس^[۱۹]

اندازه شرکت، طول دوره
پیش ­بینی، صنعت و خطای پیش ­بینی سود

خطای پیش ­بینی روی عملکرد کوتاه مدت سهام اثر می­ گذارد.

• 1. فرضیه‌های تحقیق

1. در سال تغییر هیئت‌مدیره، مدیریت سود کاهشی انجام می‌گیرد.

۲- میزان مدیریت سود بر میزان خطای پیش‌بینی سود تأثیر دارد.

۳- میزان خطای پیش‌بینی سود در سال انتصاب هیئت‌مدیره جدید کاهش می‌یابد.

• 1. تعریف تخصصی و عملیاتی واژگان و متغیرهای تحقیق

     1. مدیریت سود^[۲۰]

نظریه اریکسون : بنابر نظریه تحول روانی – اریکسون، شکل گیری شخصیت برطبق مراحل و بر اساس رشد بدنی که تعیین کننده کشش فرد نسبت به جهان خارجی و هشیار شدن وی نسبت به آن است، تحقق می پذیرد. بر اساس مراحل هشت گانه روانی– اجتماعی اریکسون اهداف و سبک های فرزندپروری والدین در مراحل مختلف رشد تغییر می‌کند. در مرحله اول رشد روانی- اجتماعی که اعتماد دربرابر عدم اعتماد است و از تولد تا ۱۸ ماهگی را شامل می شود، هدف اصلی فرزند پروری ‌پاسخ‌گویی‌ به نیازهای فرزند است. در مرحله دوم که خود مختاری در برابر شرم و تردید نامیده شده و از ۱۸ ماهگی تا ۳ سالگی را در بر می‌گیرد، هدف اصلی کنترل رفتار فرزندان می‌باشد. برای کودکان ۳ تا ۵ سال که در مرحله ابتکار در برابر احساس گناه به سر می‌برند، هدف عمده فرزند پروری والدین باید پرورش خود مختاری کودک باشد. در مرحله چهارم که اریکسون آن را کارایی در برابر احساس حقارت می نامد و سنین ۵ تا ۱۱ سالگی را شامل می شود، هدف اصلی فرزند پروری، ترقی دادن و پیشرفت کودک است. در سنین نوجوانی و مرحله احساس هویت در برابر پراکندگی نقش، هدف اصلی والدین تشویق به استقلال و حمایت های عاطفی است. (به نقل از باقرپور، ۱۳۸۴).

نظریه ادلر: یکی از نظریه پردازان سبک های فرزند پروری آلفرد آدلر است. مواردی را به دیدگاه او[آدلر] افزوده و تقسیم بندی به شرح زیر ارائه داده است:

۱٫ سبک آزاد منش و امید بخش: والدین در این سبک منحصر به فرد بودن کودک را قبول دارند. احساس عمیق احترام و مساوات را به او عرضه می‌کنند. کودک را تشویق می‌کنند که خطای خود را تصحیح کرده و توانایی‌های خود را گسترش دهد، کودک را راهنمایی می‌کنند تا اهمیت همکاری را دریابد.

۲٫ سبک بسیار آسان گیر: والدین، هدایا و مزایا و امتیازات زیادی را بر سر کودک می ریزند ولی توجهی به نیازهای اصلی او ندارند. کودک در چنین محیطی کسل و بی تفاوت است و ابتکار و خود انگیختگی خود را از دست می‌دهد.

۳٫ سبک بسیار مطیع: والدین تسلیم آرزوها ، خواسته ها و امیال کودک می‌شوند. والدین نمی توانند به کودک نه بگویند. کودک در چنین محیطی براحتی حقوق دیگران را نادیده می‌گیرد و هیچ محدودیتی را نمی شناسد.

۴٫ سبک بسیار جدی: والدین دائما بر رفتارها و اعمال کودک نظارت دارند. دائما در حال دستور دادن هستند، بسیار سخت گیر بوده و تمایل دارند کودک را تعلیم دهند. در این حالت این احتمال وجود دارد که کودک منفعلانه از دستورات اطاعت کند و یا لجاجت ورزد و یا منفعلانه مقاومت کند که نشانه های آن تنبلی، خیالبافی کردن و ‌فراموش‌کاری است که منجر به نافرمانی می شود.

۵٫ سبک کمال گرا: والدین هنجارهای بسیار بالایی دارند و تنها در صورتی کودک را قبول دارند که عملکردش مطابق استانداردهای آن ها باشد. کودک بیش از حد تلاش کرده ولی نمی تواند هنجارها را برآورده کند، در نتیجه احساس بی ارزشی می‌کند.

۶٫ سبک بسیار مسئول: به دلایل مختلف از قبیل شرایط اقتصادی، فوت یا بیماری ممکن است یکی از والدین مسئولیت‌های سنگین را برعهده کودک بگذارد. کودک ممکن است مسئولیت‌ها را با دلخوری بپذیرد و از بازی‌های راحت و طبیعی دوران کودکی محروم شود.

۷٫ سبک بی توجه: والدین اغلب مشغله فراوان دارند یا نیستند، هیچ کس محدودیتی قرار نمی دهد. والدین نمی توانند با کودک روابط صمیمی برقرار کنند.

۸٫ سبک طرد کننده : هرنوع پذیرش را طرد کرده و با کودک به عنوان یک فرد مزاحم رفتار می‌کنند. این رفتار می‌تواند از ازدواج اجباری یا داشتن کودک ناقص ناشی شود. کودک به خود به عنوان یک فرد تنها و ناتوان می نگرد و از احساس بی ارزشی رنج می‌برد.

۹٫ سبک تنبیه: اغلب با اعمال فشار زیاد و کمال گرایی همراه است. تنبیه بدنی اغلب برای برقراری نظم به کار می رود و ممکن است والدین عصبانیت شخصی خود را بر سر کودک خالی کنند. کودک هم به فکر انتقام گیری است و ممکن است احساس گناه نماید.

۱۰٫ سبک خود بیمار انگارانه: جو خانه مضطرب و ترسناک است. کودک ممکن است به خاطر به خاطر مسئله ای جزئی در خانه بماند و به مدرسه نرود. احساس محدودی که از طرف والدین خود دریافت می‌کند باعث می شود درباره علایم خود اغراق کند.

۱۱٫ سبک از نظر جنسی تحریک کننده: والدین ممکن است در حین حمام کردن کودک را نوازش کنند و یا اینکه کودک را با خود به رختخواب ببرند. با کودک همانند وسیله شهوانی کوچکی رفتار می شود و کودک زودتر از موعد با مسائل جنسی روبه رو می شود. کودک باید راز دار باشد و اغلب شاکی و پریشان است و احساس گناه می‌کند(لامبورن و همکاران،۱۹۹۱؛به نقل از گلفزانی و همکاران،۱۳۸۲).

تاثیرات شیوه های فرزند پروری والدین بر شخصیت ورفتار فرزندان:

سادات غنی آبادی(۱۳۷۷)با توجه به شیوه های گوناگون فرزند پروری معتقد است که:

۱-والدین آسان گیر کودکان نوجوانانی پرورش می‌دهند که:

الف: از رو به رو شدن با مشکلات پرهیز می‌کنند.

ب: کمتر به والدین خود اعتماد واطمینان دارند و در نتیجه از ارزش‌های آنان تبعیت نمی کنند.

ج: در برقراری ارتباط صمیمانه ودیر پا ناموفق هستند.

د:غیر مسوول هستند و در پاسخ به انجام وظایف روزمره ی زندگی احساس مسئولیت نمی کنند

هـ : بی بند وبار هستند وبه تجربه های جنسی زودرس وبه مصرف مواد مخدر روی می آورند.

۲-والدین قدرت طلب نوجوانانی پرورش می‌دهند که:

الف: سرکش ‌و طغیان گر هستند.

ب: سطوح بالایی از اضطراب وکمرویی را تجربه می‌کنند.

ج: احساس بی کفایتی وحقارت می‌کنند.

د: هیچ موافقت ‌و سازشی با ارزش‌ها ‌و خواست های والدین خود ندارند

هـ : از گزینش هدف های منطقی وقابل دسترس عاجز هستند.

۳: والدین آزاد منش کودکان ونوجوانانی پرورش می‌دهند که:

الف: مایل به همانند سازی با والدین خود هستند.

ب: متکی به خود هستند وموقعیت های اقتدار آمیز ونافذ را به راحتی می پذیرد و در تمام موقعیت ها به خوبی انجام وظیفه می‌کنند.

ج:در زمان بازگو کردن نظریات و تصمیم های خود وبه هنگام ظاهر شدن در جمع از سطح اطمینان بالایی برخورداراند.

د: حالت دفاعی ندارندوچنانچه رفتارهایشان مورد ارزشیابی وحتی انتقاد قرار گیرد حساسیت زیادی از خود نشان نمی دهند.

هـ : دارای احساس ارزش مثبت هستند که پایه واساس زندگی سالم روانی است(سادات غنی آبادی،۱۳۷۷).

۲-۷- ماهیت خود کنترلی

مفهوم خودکنترلی که در سال۱۹۷۴توسط اشنایدر^[۴۷] گسترش یافت، ‌به این معنی است که یک شخص در موقعیت خود چه قدر انعطاف پذیر یا چه قدر پایدار است(کاشال وکوانت^[۴۸]، ۲۰۰۶). اشنایدر بیان کرد، مردم در یک بحث کلی به دو دسته تقسیم می‌شوند: افراد با خودکنترلی بالا^[۴۹] و افراد با خودکنترلی یایین^[۵۰] که هر کدام ویژگی هایی دارند(کجدال^[۵۱]، ۲۰۰۳). برخی از افراد نسبت به موقعیت های اجتماعی حساس هستند و ظاهر خود را متناسب با موقعیت رایج تنظیم می‌کنند، این افراد را با خودکنترلی بالا می نامیم. در مقابل افرادی هستند با خودکنترلی پایین که تمایل دارند فکر و احساس خود را بیان نمایند، تا اینکه آن را متناسب با موقعیت سازماندهی کنند(اشنایدر، ۱۹۷۴).

1. امنیتی

افغانستان حدود چهار دهه درگیر جنگ بوده و از نبود یک حکومت مقتدر مرکزی رنج می­برد. جنگ‌های دوام‌دار در این کشور تمامی نهادهای امنیتی ازجمله ارتش افغانستان را ازهم‌پاشیده و شکل‌گیری مجدد آن مستلزم حمایت‌های خارجی است. تهدیدات فزاینده گروه طالبان و القاعده، هنوز یکی از مهم‌ترین چالش‌هاست که فراروی نهادهای امنیتی این کشور قرار دارد. این گروه که از حمایت بعضی از کشورهای همسایه افغانستان برخوردار است، یک تهدید جدی برای امنیت و ثبات این کشور در آینده به شمار می‌رود. نیروهای امنیتی و نظامی افغانستان هنوز توانایی لازم برای مقابله به تهدیدات داخلی و خارجی از کشور را برخوردار نیست. این پیمان‌ها که در آن به ارتقایی توانایی نیروهای امنیتی به معیارهای ناتو توافق شده می‌تواند افغانستان را به دریافت کمک‌های آمریکا در بخش تجهیز، توسعه‌ ظرفیت‌های نیروهای دفاعی، حمایت بخش‌های نظامی، آموزش‌وپرورش نیروهای امنیتی تا سوق و اداره آن‌ ها برای رسیدن به خودکفایی در برداشته باشد. دولت آمریکا از بدو ورود خویش به افغانستان اقدام به جمع‌ آوری و تخریب سلاح و تجهیزاتی نمود که بعد از تجاوز شوروی در افغانستان وجود داشت. تسلیحات که این کشور در اختیار ارتش افغانستان قرار داده نه تنها کافی نبوده بلکه بیشتر آن‌ ها فاقد کیفیت لازم می‌باشند. این تجهیزات که گفته می‌شود مربوط به ارتش آمریکا درزمان جنگ جهانی دوم و به‌ویژه جنگ ویتنام است، در حال حاضر قابلیت استفاده را نداشته و از کیفیت کافی بهره‌مند نیستند. این موضوعات نشان‌دهنده آن است که آمریکا در اجرای تعهداتش در قبال افغانستان صادق نبوده و در آینده نیز تضمینی برای آن وجود ندارد. به‌ خصوص اینکه بر اساس این پیمان‌ها استفاده از کمک‌های آمریکا برای خرید تجهیزات نظامی صرفاً از کشور آمریکا و هم‌پیمانان آن امکان‌پذیر است. بدیهی است که آمریکا جنگ‌افزارهای مورداستفاده فعلی ارتش آمریکا را در اختیار افغانستان قرار نمی‌دهد؛ ‌بنابرین‏ امضای پیمان‌ها هیچ کمک به تجهیز نیروهای ارتش افغانستان نمی‌کند. داشتن تجهیزات بی‌کیفت که قابلیت استفاده ندارند نه تنها در شرایط فعلی کمک به امنیت افغانستان و ارتقای توانایی ارتش آن نکرده بلکه صرف وابستگی با آمریکا در این بخش مهم را شدیدتر می‌سازد. اجازه ندادن خرید جنگ‌افزار توسط کمک‌های آمریکا نشان‌دهنده آن است که این کشور خواهان شکل‌گیری یک ارتش منظم و مجهز با جنگ‌افزارهای مدرن در کشور نبوده بلکه یک ارتش ضعیف و وابسته را به نفع خویش می‌داند. علاوه بر اینکه حضور آمریکا بهانه‌ای برای تداوم جنگ از سوی مخالفان شده و امنیت در کشور را مختل می‌سازد.

1. 1. پاسخ‌های اولیه به پرسش‌های فرعی

1. 1. هرچند از دیدگاه حقوق بین‌الملل این پیمان‌ها، معاهده به مفهوم مندرج در کنوانسیون ۱۹۶۹ وین پنداشته شده و مشمول تعریف معاهده بین‌المللی در این کنوانسیون می‌باشند، ولی اراده آزاد افغانستان در انعقاد آن ازیک‌طرف به دلیل نفوذ زیادی که آمریکا بر دولت افغانستان داشته و از طرفی وابستگی شدید افغانستان ‌به این کشور جای بحث دارد. می‌توان گفت که این وابستگی و نفوذ نوعی اجبار پنداشته شده و می‌تواند مشروعیت آزادی اراده دولت افغانستان را سؤال‌برانگیز نماید. امروزه مصادیق اجبار صرفاً استفاده از قوای نظامی یا تهدیدی از این منظر نیست؛ بلکه اجبار اقتصادی و سیاسی نیز به عنوان نماد نقض آزادی اراده پنداشته می‌شود. بدین لحاظ با توجه به مخالفت‌های که در داخل افغانستان از سوی حلقات سیاسی در رد امضای این پیمان‌ها اعلام شد و میزان نفوذ آمریکا و استفاده از آن برای اجبار دولت افغانستان به پذیرش این پیمان‌ها مشروعیت پیمان‌های را ازنظر حقوقی از میان می‌برد که بارزترین نوع این اجبار همان تهدید به خروج نیروهایش و قطع کمک‌های اقتصادی‌اش به افغانستان بود. مطابق حقوق اساسی افغانستان که صلاحیت تصویب معاهدات بین‌المللی را به مجلس این کشور واگذار نموده و بایستی تمامی معاهدات منعقده میان افغانستان و دولت‌های خارجی و سازمان‌های بین‌المللی، به تصویب مجلس و توشیح رئیس‌جمهور برسند، صرفاً موافقت لوی جرگه مشورتی به امضای پیمان‌ها آن را رسمیت نه می‌بخشد. بلکه در حد یک سند یا توافقنامه ساده اجرای باقی خواهند ماند. صرفاً در صورت تصویب مجلس و توشیح رئیس‌جمهور این پیمان‌ها شکل رسمی گرفته، مستلزم تغییر قوانین افغانستان غرض مطابقت با این پیمان‌ها می‌باشند. از سوی در اصل سوم قانون اساسی افغانستان آمده که هیچ قانونی در افغانستان نه می‌تواند مخالف احکام و ارزش‌های اسلامی باشد. در حالی که توافقات انجام‌یافته در متن این دو پیمان آمریکا و افغانستان در بعضی موارد ازجمله مصونیت دادن به نظامیان آمریکایی مخالف با این اصل بوده و با آن متعارض است. مطابق به حقوق اساسی آمریکا و قانون اساسی آن کشور هردو پیمان (استراتژیک و امنیتی) ماهیت غیررسمی داشته و یک موافقت‌نامه ساده اجرائی پنداشته می‌شود.

1. 1. بر اساس این پیمان‌ها آمریکا تعهد سپرده که نیروهای نظامی و وابستگان غیرنظامی آنان زمانی که در افغانستان حضور دارند، قانون اساسی و سایر قوانین نافذ افغانستان را رعایت نمایند و از هر نوع اقدامی که باروح این پیمان‌ها سازگاری نداشته باشد، خودداری ورزند. از سویی تعهد نیروهای آمریکا به احترام به حاکمیت ملی و استقلال سیاسی افغانستان، به‌صراحت در متن پیمان امنیتی پیش‌بینی شده است. اولویت حاکمیت سرزمینی افغانستان بر تعهدات ناشی از پیمان‌ها، تعهد اجرای طرح‌ها و عملیات نظامی با هماهنگی مقامات دولت افغانستان و نهایتاًً صلاحیت دولت در بازدید از تأسیسات و اماکن مورداستفاده‌ی نیروهای آمریکایی، از موارد فوق در این‌ارتباط است. تعهد به خودداری از حمله به غیرنظامیان و اماکن مسکونی در افغانستان، تعهد به خودداری از فعالیت‌های سیاسی در افغانستان، تعهد به دفاع از افغانستان در برابر تجاوز خارجی و تعهد به مصرف کمک‌ها از مجرای بودجه‌ی رسمی دولت افغانستان، از دیگر موارد مثبت ذکرشده در توافقنامه‌ی امنیتی است. همچنین در توافقنامه پیش‌بینی شده، مبلغی که سالیانه برای آموزش، تجهیز، مشورت دهی و توسعه‌‌ی توان دفاعی نیروهای امنیتی افغانستان اختصاص داده می‌شود، از طریق بودجه‌ی رسمی دولت افغانستان و تحت نظارت نهادهای مالی دولتی به مصرف برسد. هرچند عدم شفافیت مکانیسم دفاع از افغانستان در برابر تجاوز خارجی خالی از ابهام نیست. در مقابل افغانستان نیز مطابق ‌به این پیمان‌ها متعهد است تا به‌تمامی نیروهای نظامی آمریکا در این کشور مصونیت داده و اجازه استقرار پایگاه‌های نظامی و فعالیت‌های نظامی به آمریکا در خاک افغانستان را بدهد. علاوه بر این تمامی وسایل و تجهیزات مورداستفاده آن‌ ها و قراردادی‌های تمویل کننده‌شان، از هر نوع عوارض و مالیات معاف می‌باشند. مکانیسم اجرائی پیش‌بینی شده در این توافقات، لغو یک‌جانبه آن در صورت عدم ایفایی تعهد یا هر دلیل دیگر از سوی طرف مقابل است که صرفاً از طریق فرستادن یادداشت رسمی و دریافت آن از سوی طرف دیگر است که در این صورت (یک سال پیمان استراتژیک و دو سال پیمان امنیتی) بعد از دریافت چنین یادداشتی لغو می‌گردد.