۸-۳ روایی پرسشنامه:
روایی محتوایی:
مفهوم اعتبار یا روایی به این سوال پاسخ می دهد که ابزار اندازه گیری تا چه حد خصیصه مورد نظر را می سنجد.بدون آگاهی از اعتبار ابزار اندازه گیری نمی توان به دقت داده های حاصا اطمینان داشت. ابزار اندازه گیری ممکن است برای اندازه گیری یک خصیصه ویژه دارای اعتبار باشد، در حالی که برای سنجش همان خصیصه برروری جامعه دیگر از هسچ گونه اعتباری یرخوردار نباشد^۱. به عبارت دیگر روایی معرف درجه ای است که یک وسیله اندازه‌گیری می تواند یک متغییر را براساس تعریف خاص سنجش کند.

( اینجا فقط تکه ای از متن پایان نامه درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. )

برای اطمینان از روایی پرسشنامه تحقیق در موقع تنظیم آن طوری عمل شده که سوالهای تشکیل دهنده ابزار، معرف محتوای عبارتهای انتخاب شده برای موضوع مورد پژوهش باشد. بنابراین روایی محتوا ویژگی ابزاری است که همزمان با تدوین آن مفهوم مورد نیاز برای آزمون در آن وجود داشته باشد. از این رو ابتدا از فنون مشاوره و مصاحبه با افرادی که مطالعه یا تجربه ارائه پیشنهادات را داشته اند و نیز از نقطه نظرها و افکار اساتید با تجربه جهت روایی پرسشنامه بهره برده شده است. پرسشنامه تنظیم شده در اختیار چند نفر از اساتید با تجربه
قرار گرفت و حاصل دقت نظر آنها در اصلاح محتوای سوالها و شیوه بخش بندی نهای ابزار گردآوری اطلاعات لحاظ شد. برای اطمینان از عملکرد دسترسی یه پاسخهای واقعی و نیز کم کردن نقصهای احتمالی، پرسشنامه اصلاح شد. در یک پیش آزمون مقدماتی بین چند نفر از اعضای جامعه نمونه آماری توزیع گردید که در حین کار با مصاحبه حضوری درباره اهداف مورد نیاز صحبت شد و درخواست شد که در مورد سوالهای مطرح شده اظهار نظر نمایند . بعد از بررسی اظهار نظرهای فوق تغییرات لازم در برخی از سوالها داده شد و بدین ترتیب پرسشنامه نهایی طراحی گردید و با بهره گیری از یک فرایند تصادفی نظرات افراد توزیع و جمع آوری گردید.
۹-۳ پایایی پرسشنامه
تعریف پایایی: پایایی یک وسیله اندازه‌گیری عمدتاًًًًًًًًًًًٌٌٍٍَُُ به دقت نتایج حاصل از آن اشاره می‌کند. پایایی به : دقت، اعتمادپذیری، ثبات، یا تکرار پذیری نتایج آزمون اشاره می‌کند.
رابطه روایی و پایایی: رابطه بین روایی و پایایی از این قرار است که یک آزمون باید پایا باشد تا بتواند روا باشد. اگر آزمونی در هر بار اجرا روی تعدادی نمونه نتایج مختلفی به دست بدهد، آن آزمون یک آزمون پایا نخواهد بود و در واقع هیچ چیز را به درستی اندازه نخواهد گرفت و اگر یک آزمون چیزی را به درستی اندازه‌گیری نکند هیچ اطلاعات مفیدی به ما نخواهد داد. برای مثال، یک آزمون ریاضی برای اندازه‌گیری محتوا و هدف‌های درس تاریخ روا نیست، اما این آزمون می‌تواند مطالب ریاضی را که اندازه می‌گیرد با دقت اندازه‌گیری کند. پس برای این که یک آزمون روا باشد باید نخست پایا باشد. یعنی پایایی شرط روایی است، اما روایی برای پایایی ضروری نیست.
بهترین روش برای تعیین میزان پایایی پرسشنامه، روش آلفای کرونباخ می‌باشد. ضریب آلفای کرونباخ عددی بین صفر و یک است که از فرمول زیر بدست می‌آید.
(۳-۱۱)
که در آن
: ضریب آلفای کرونباخ یا ضریب پایایی کل آزمون
: تعداد سوالات آزمون
: واریانس نمرات سوال ام
: واریانس نمرات کل سوالات آزمون می‌باشد.
اگر ضریب آلفای کرونباخ از ۷/۰ بیشتر باشد، آنگاه سوالات پرسشنامه از پایایی قابل قبولی برخوردار می‌باشند.
برای تعیین پایایی پرسشنامه این تحقیق از آزمون آلفای کرونباخ استفاده می‌شود. بدین صورت که ابتدا ۴۰ پرسشنامه بصورت تصادفی در بین افراد نمونه انتخابی به عنوان پیش آزمون توزیع گردید و براساس پاسخ‌های آنها، ضریب آلفای کرونباخ بدست آمد. ضریب آلفای کرونباخ برای کل سوالات پرسشنامه برابر ۷۹۹/۰ می‌باشد که بزرگتر از ۷/۰ است، پس سوالات پرسشنامه‌ از پایایی قابل قبولی برخوردار است.
۱۰-۳ روش های تجزیه و تحلیل داده ها:
پرسشنامه برای نشان دادن تجزیه و تحلیل عبارت است از روشی است که از طریق آن کل فرایند پژوهشی از انتخاب مسئله تا دسترسی به یک نتیجه هدایت می شود. چون غالب مسائلی که در علوم انسانی مورد پژوهش قرار می گیرند خیلی گسترده و وسیع هستند، پژوهشگر برای پاسخگویی به مسئله تدوین شده و یا تصمیم گیری در مورد رد یا تأیید فرضیه ای که صورت بندی کرده است از روش های مختلف تجزیه و تحلیل استفاده می کند.
در این تحقیق برای توصیف مشخصات جمعیت شناختی پاسخ‌دهندگان از آمار توصیفی شامل تشکیل جداول فراوانی و درصد فراوانی، رسم نمودارهای فراوانی استفاده می‌شود
برای بررسی وضعیت متغییرهای اصلی تحقیق از آمار توصیفی یعنی تشکیل جداول فراوانی و رسم نمودارهای فراوانی و محاسبه شاخص های مرکزی و پراکندگی استفاده می کنیم.
تجزیه و تحلیل فرضیه های تحقیق از آمار استنباطی شامل آزمون کلموگروف اسمیرنف یک نمونه ای و آزمون نا پارامتری دو جمله ای استفاده شده است
برای تنظیم پرسشنامه از روش دلفی استفاده شده است.
برای رتبه‌بندی عواملی که موجب عدم توسعه بیمه های اشخاص شده است از روش شباهت به گزینه ایده‌آل یا تاپسیس استفاده می‌شود. تمامی محاسبات مربوط بهروش شباهت به گزینه ایده‌آل با بهره گرفتن از نرم افزار Excel2010 انجام می‌شود.
۱۱-۳ آزمون های آماری:
۱- آزمون کلموگروف اسمیرنف:
این آزمون که به افتخار دو آماردان به نامه های ا.ان کولموگروف و ان.وی اسمیرنف به این نامه خوانده می شود، روش ناپارامتری ساده ای برای تعیین همگونی اطلاعات تجربی با توزیع های آماری منتخب است، بنابراین آزمون کلموگروف – اسمیرنف، برای همگونی یک توزیع فراوانی نظری برای اطلاعات تجربی است
آزمون کلموگروف- اسمیرنوف یک نمونه‌ای برای ارزیابی هم قوارگی متغیرهای رتبه‌ای در دونمونه (مستقل و یا غیرمستقل) و یا هم قوارگی توزیع یک نمونه با توزیع یک ه برای جامعه فرض شده‌ است،بکارمی‌رود. این آزمون در مواردی به کار می‌رود که متغیرها رتبه‌ای می‌باشند و توزیع متغیر رتبه‌ای را در جامعه بتوان مشخص نمود. این آزمون از طریق مقایسه توزیع فراوانی‌های نسبی مشاهده شده در نمونه با توزیع فراوانی‌های نسبی جامعه انجام می‌گیرد. فرض صفر در آزمون کلموگروف- اسمیرنوف یک نمونه‌ای این است که بین فراوانی‌های مشاهده شده و فراوانی‌های مورد انتظار تفاوتی وجود ندارد، به عبارت دیگر توزیع جامعه نرمال است. فرض مقابل در این آزمون این است که بین فراوانی‌های مشاهده شده و فراوانی‌های مورد انتظار تفاوتی وجود دارد، به عبارت دیگر توزیع جامعه نرمال نیست.
۲- آزمون دو جمله ای:
این آزمون که گاهی نیز آزمون نسبت نامیده می شود زمانی بکار می رود که می خواهیم نسبت خاصی را در جامعه بررسی کنیم.
۱۲-۳ روش دلفی
دلفی یک روش آماری سفت و سخت برای پیش بینی آینده نیست. نبود نمونه گیری، نامشخص بود رخدادهای آینده و نبود فرایندهای خوش- تعریف و شناخته شده برای انجام دادن مطالعات دلفی، تنها چند مورد از مواردی هستند که دلفی را از روش های علمی کنترل شده متمایز می‌کند. ولی مطالعه دلفی برای مسائلی باارزش است که نیازی به تکنیکهای موشکافانه دقیق ندارند: مثلاً زمانی که داده‌ها ناکافی یا فاقد قطعیتند یا وقتی نمونه‌های واقعی موجود نیست و یا وقتی که گردآوردن افراد و بحث کردن در مورد مسئله‌ای مشکل است. از آنجا که تکنیک دلفی بر ناشناس بودن، بازخوردهای کنترل شده و پاسخ گروهی آماری تکیه دارد و بنابراین از نفوذ افراد برجسته در گروهای بحث یا فشار گروه برای همنوایی اجتناب می‌کند، با بهره گرفتن از این تکنیک اجماعی معتبر از متخصصان می‌تواند بدست آید.اساس و پایه روش یا تکنیک دلفی بر این است که نظر متخصصان هر قلمرو علمی در مورد پیش بینی آینده صائب‌ترین نظرست. بنابراین برخلاف روش های پژوهش پیمایشی، اعتبار روش دلفی نه به شمار شرکت کنندگان در پژوهش که به اعتبار علمی متخصصان شرکت کننده بستگی دارد. شرکت کنندگان در تحقیق دلفی از ۵ تا ۲۰ نفر را شامل می‌شوند. کمینه تعداد شرکت کنندگان بستگی به چگونگی طراحی روش تحقیق دارد.
مراحل انجام روش دلفی:

• • 1. 1. تشکیل تیم اجرا و نظارت بر انجام دلفی
    1. 1. گزینش یک یا چند هیات (پنل) جهت شرکت در فعالیت ها. اعضاء این هیات‌ها معمولاً کارشناسان و خبرگان قلمرو پژوهش هستند.
    1. 1. راه اندازی فعالیتهای تنظیم پرسش نامه برای دور اول
    1. 1. بررسی پرسش نامه از دید نوشتاری (رفع ابهامات استنباطی و…)
    1. 1. ارسال نخستین پرسش نامه به اعضاء هیات ها
    1. 1. واکاوی پاسخ‌های رسیده در دور نخست
    1. 1. آماده کردن پرسش نامه دور دوم (با بازنگری‌های مورد نیاز)
    1. 1. ارسال پرسش نامه دور دوم برای اعضاء هیات ها
    1. 1. واکاوی پاسخ‌های رسیده در دور دوم (مراحل ۷ الی ۹ تا دستیابی به پایداری در پاسخ‌های در یافتی ادامه می‌یابد)
    1. 1. آماده سازی گزارش توسط تیم پردازشگر

فواید و نقاط قوت روش دلفی:

“طرح، نقشه، پیرنگ و الگوی حوادث است. طرح، حوادث را در داستان چنان تنظیم و ترکیب میکند که در نظر خواننده منطقی جلوه کند” (میرصادقی، ۴۴۳:۱۳۸۱) . از آنجا که طرح به مثابۀ اسکلت پیکرۀ داستان است، هرچه داستان‌نویس روایت خود را بر طرح جذّابتر و پویاتری بنا نهد، به همان نسبت داستان او از جلوهگری بیشتری بهرهمند میشود. ادوارد فورستر در تفاوت طرح با داستان چنین میگوید:
«داستان را این‌طور تعریف کردیم که روایتی است از رویدادهایی که به ترتیب زمانی آرایش یافتهاند. طرح نیز روایت رویدادهاست، منتهی با تأکید بر روابط علّی. “شاه مُرد و سپس ملکه مُرد” داستان است. “شاه مُرد و سپس ملکه از فرط اندوه مُرد” طرح است. ترتیب زمانی حفظ شده است امّا مفهوم علیّت بر آن سایه گسترده است. مرگ ملکه را در نظر بگیرید. در یک داستان وقتی بشنویم ملکه مُرد میگوییم “بعد چه پیش آمد؟”. در یک طرح وقتی بشنویم ملکه مُرد میپرسیم “چرا؟”.» (فورستر: ۱۱۳:۱۳۸۴).
ساختار داستان _چه ساده و پیچیده_ از سه بخش آغاز ، میانه و پایان تشکیل میشود . مستور معتقد است «ساختمان یک طرح برای انسجام و استحکام، ناگزیر از کاربست عناصری است که بدون آنها طرح سست یا کم‌تأثیر خواهد بود. این عناصر را میتوان این‌گونه تقسیمبندی کرد: ۱- شروع، ۲- ناپایداری، ۳- گسترش (گرهافکنی)، ۴- تعلیق، ۵- نقطۀ اوج، ۶- گرهگشایی، ۷- پایان» (مستور، ۱۶:۱۳۸۷).

( اینجا فقط تکه ای از متن پایان نامه درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. )

به بیانی دیگر طرح داستانی کامل باید از نقطهای شروع شود، در میانۀ داستان ناپایداری و کشمکش ایجاد کند، سپس ناپایداری را تا آنجا که امکان پذیر است گسترش دهد و در آن گرهافکنی کند تا جایی که خواننده نتواند آیندۀ داستان را حدس بزند. به عبارتی، تمایل به دانستن ادامۀ ماجرا را در او برانگیزاند و همچنان در تعلیق داستان باقی بماند. در اینجاست که نویسندۀ زبردست باید تنش داستان و البته حسّ کنجکاوی مخاطب را به اوج برساند و در اوج داستان به گرهگشایی بپردازد که گاهی گرهگشایی خود پایانی بر داستان خواهد بود.
مسلّم است آنچه مستور به عنوان عناصر طرح نام برده است، روند شکلگیری طرحی کامل است لذا حضور همۀ این عناصر الزامی نیست و چه بسا نویسندهای با تجربۀ خاص خود و متناسب با کمیّت و کیفیّت داستان، برخی از این عناصر را حذف
می‌کند و بعضی دیگر را بسط و گسترش میدهد. البته باید به تفاوت طرح در داستانهای کهن و داستانهای امروزی توجّه کرد. در غالب داستانهای امروزی حاکمیّت مطلق با روابط علّی و معلولی است. مخاطب در داستانهای جدید میخواهد علّتها را جویا شود و این را از همان ابتدا و در برابر اولین ماجرای غیرمنتظره با “چرا؟” مطرح میکند و به طور جدّی به دنبال جواب چراییهای خود است. نویسنده ملزم است به او جواب منطقی بدهد، درحالیکه در داستانهای کهن همیشه اینگونه نیست. گاه نویسنده برای توجیه جریاناتی که پشت سر هم اتفّاق میافتد از پیشگویی استفاده میکند.
در داستانهای جدید ، سرنوشت بر اساس روابط علّت و معلول ساخته میشود درحالیکه داستانهای کهن بر خلاف آن است. به عبارتی روشنتر، داستانهای جدید از اختیار در سرنوشت به وجود میآیند و داستانهای کهن از جبر سرنوشت ناشی می‌شوند (ر.ک: شریفزاده، ۸۷:۱۳۸۸).
داستانهای مثنوی در حیطۀ داستانهای کهن میگنجد، لذا بنابر توضیحی که در بالا ارائه گردید، خواننده نباید در طرح همۀ داستانهای آن در پی روابط علّی و معلولی منطقی باشد. درواقع در مواردی هم که روابط علّی و معلولی در داستانهای کهن از نظر منطقی گسسته میشود، باز هم این رابطه به نوعی برقرار است زیرا با توجه به سخن ارسطو در کتاب فن شعر که میگوید: « لازم است هر کرداری و هر عمل داستانی از اصل و بنای خود افسانه پدید بیاید… به نحوی که آن واقعه به حکم ضرورت یا به حکم احتمال، نتیجۀ وقایع قبلی باشد» (نقل از فتاحی، ۲۴:۱۳۸۶) ، میتوان چنین دریافت که حتی اگر گاهی نیز طرح این داستانها از دایرۀ علّت و معلولی موردنظر مخاطب خارج میگردد، نقیصه محسوب نمیشود؛ چراکه اقتضای طرح داستانهای کهن این‌گونه میطلبد. اگر با این دید بدانها نگریسته شود و بنابر نظر ارسطو ، میتوان گفت آنجا که در داستان، رابطۀ علّی از هم گسیخته به نظر میآید، باز هم به حکم احتمال میتوان روابط علّی را جاری دانست و اگر هم رابطۀ علّت و معلول از استحکام برخوردار باشد ، حکم بر ضرورت این روابط است. این مبحث، علاوه بر توجه بر روابط علّی و معلولی در طرح، به نقش بنیادی و چارچوبی آن که نقشه و الگوی داستان را شکل میدهد، در داستان نیز نظر دارد.
باید گفت میزان سادگی یا پیچیده بودن طرح درنقش بنیادی و چارچوبی خود، بر شکلگیری دیگر عناصر داستانی تأثیر میگذارد تا جایی که هرچه طرح سادهتر و کوتاهتر باشد، به همان میزان از نقش دیگر عناصر داستانی در آن کاسته میشود. البته این بدان معنا نیست که اینگونه داستانها نیازی به آن عناصر ندارند یا حضور آنها در داستان کمرنگ است، بلکه منظور این است که مجالی برای صحنهپردازی، گفتوگو بین شخصیّتها و شخصیّتپردازیهای طولانی و توصیفی و حضور همۀ عناصر پیرنگ وجود ندارد و نیازی به صحنهها و شخصیّتها و مکالمههای طولانی و متعدّد نیست؛ بلکه داستان معمولاً در مکانی ثابت و در برهۀ زمانیِ کوتاه با شخصیّتهای محدود شکل میگیرد. انتقالهای زمانی و مکانیِ کمتری در آنها دیده می‌شود. درواقع هرچه طرح سادهتر باشد و داستان کوتاهتر، مجال حرکت شخصیّتها با وقوع حوادث در زمان و مکانهای مختلف تنگتر خواهد شد. به همین نسبت هرچه طرح پیچیدهتر و داستان بلندتر باشد، دقّت بیشتری را در کاربرد دیگر عناصر داستانی میطلبد تا عناصر متناسب با طرح داستان رقم بخورد و پیچیدگی آن اقناع‌کننده شود.
۲-۱-۱٫ طرح در حکایات کوتاهِ کوتاه مثنوی (داستانک)
«طرح در داستانهای کوتاهِ کوتاه (مینیمال) بسیار ساده است زیرا این‌گونه داستانها آغاز و پایانی نزدیک به هم دارند و در آنها همۀ عناصر طرح امکان حضور نمییابند؛ گاهی اوّل و آخر داستان حذف میشود و گاه تعلیقی شکل نمیگیرد یا کشمکشی میان شخصیّتها رخ نمیدهد. اگر پیچشی در آنها وجود داشته باشد، معمولاً در پایان داستانها دیده میشود» (رضی و روستا، ۸۲:۱۳۸۸). شخصیّت در داستانکها محدودند و پردازش نمیشوند. در اغلب داستانکها گفتوگویی کوتاه میان اشخاص برقرار است که گاهی محوریّت با همین گفتوگو است. اشاره به زمان و مکان، محدود و گذرا و متناسب با نیاز داستان است و به طور کلی اصل بر ایجاز و فشردگی است.
در مثنوی حکایتهایی دیده میشود که با توجه به تعاریفی که از طرح داستانک ارائه شد، میتوانند در این قسم گنجانده شوند. این حکایات طرح و پیرنگ بسیار سادهای دارند و از نظر کمّی تنها چند بیت محدود را به خود اختصاص میدهند. گسترۀ این حکایات چنان کوتاه است که در روایت آنها معمولاً به زمان حال اخلاقی در میان ابیات برنمیخوریم؛ که این زمان حال اخلاقی همان کلام و تعالیم مولاناست که ورای زمان روایی داستان است و موجب شکاف در پیکرۀ داستان میگردد. گویی مولانا خود بر این امر واقف است که این حکایتها چنان کوتاه و ساده هستند که نمیتوان مخاطب را به انتظار نشاند و در میانۀ حکایت به بیان تعالیم خود پرداخت، بلکه برای دریافت مفهوم این حکایتها باید آن را بیهیچ وقفهای بیان کند. بنابراین این‌گونه حکایتها را در حوزۀ داستانکها گنجاندهایم و آنجایی که موجب شکرخنده و تأملی در مخاطب میشود، بیت پایانی بر داستانک و باقی ابیات را کلام خود مولانا در تبیین و رمز گشایی داستان در نظر گرفتهایم که از حوزۀ بحث این نوشتار خارج است.
در اشاره به دیگر ویژگیهای داستانکهای مثنوی، میتوان گفت تعداد شخصیّت در آنها محدود است و به‌ طور غالب از دو یا سه تن تجاوز نمیکند. محوریّت آنها معمولاً بر گفتوگو است و عمل داستان نیز از خلال همین گفتوگوهای کوتاه آشکار می‌شود. شتاب حاصل در این داستانکها مجالی برای پرداختن به دیگر عناصر داستانی باقی نمیگذارد. زمان کرنولوژیک این داستانکها عموماً نامشخص است زیرا برهۀ زمانیِ کوتاهی را دربرمیگیرند و گویی برش یا فشردهای از یک داستان طولانی‌ترند. مکان آنها نیز مانند زمان، ثابت، کلّی و گذراست و تغییر نمی‌کند؛ امّا مولانا در داستانکها معمولاً به مکان بیشتر از زمان اشاره دارد.
گرچه زمان، مکان و پیرنگ بیشتر داستانکهای مثنوی مبهم و کلّی است، امّا این از دید مخاطب آگاه نقیصه محسوب نمیشود زیرا خواننده بر این امر واقف است که شتاب روایی و حجم کم و سادۀ داستانکها عرصه را برای پردازش سایر عناصر داستانی تنگ کرده است. در حقیقت هنگام خوانش بسیاری از داستانکهای مثنوی همچون بسیاری از داستانکهای معاصر، خلإ وجود برخی عناصر احساس نمیشود و یا حضور کمرنگ آن موجب تضعیف داستان نمیگردد.
در دفتر دوم مثنوی «خاریدن روستایی در تاریکی شیر را به ظنّ آنکه گاو اوست» را میتوان مصداقی برای حکایت کوتاهِ کوتاه دانست که درآن تا حدّی به برخی عناصر طرح توجه شده است.
روستایی گاو در آخر ببست شیر گاوش خورد و بر جایش نشست
روستایی شد در آخُر سوی گاو گاو را میجُست شب آن کنجکاو
دست میمالید بر اعضای شیر پشت و پهلو ، گاه بالا گاه زیر
گفت شیر ار روشنی افزون شدی زهرهاش بدریدی و دلخون شدی
(۲/۵۰۵-۵۰۹)
این حکایت کوتاهِ کوتاه طرح بسیار ساده و تنها پنج بیت دارد. شخصیتهای آن بهرسم متداول همۀ داستانکها محدودند و پردازش نشدهاند. گفتگویی در حکایت وجود ندارد و تنها مونولوگی از شیر بیان میشود که گرهگشای داستان است. اما از آنجا که طرح این داستانک برای وقوع عمل خود و گره‌گشایی وابسته به صحنه است، مکان و زمان آن بیان شده است. مکان این داستانک «آخُر» و زمان تقویمی آن «شب» است.
اگرچه پیش از این بیان شد که عدم توجه به رابطۀ علّی و معلولی حوادث در بسیاری از داستانکهای مثنوی موجب نقصان در داستان نمیگردد امّا این حکایت بسیار کوتاه نیاز به بیان طرح و پیرنگ داستان دارد؛ زیرا اگر از طریق مونولوگ شیر، علّت وقوع چنین کاری از مرد روستایی بیان نمیشد مخاطب در این سردرگمی میماند که چرا روستایی شیر را نمیبیند؟! بنابراین مولانا با تبحّر استادانهای که در داستانپردازی دارد توانسته است به خوبی عنصر پیرنگ را در حجم اندک داستانک اعمال کند، باتوجه بهاینکه اینگونه داستانها آغاز و پایانی نزدیک به هم دارند و مجالی برای پرداختن به همۀ عناصر داستانی از جمله عناصر طرح و پیرنگ نیست.
نمونۀ دیگر از داستانکهای مثنوی مثلی است که در همین دفتر به آن اشاره شده است:
گفت لیلی را خلیفه کان تویی کز تو مجنون شد پریشان و غوی
از دگر خوبان تو افزون نیستی گفت خامش، چون تو مجنون نیستی
(۱/۴۱۰-۴۱۱)
طرح این داستانک نیز چون نمونۀ پیشین بسیار ساده است. باز هم دو شخصیّت در آن حضور دارند. حادثهای به وقوع نمی‌پیوندد و عمل داستانی در گفتوگوی خلیفه و لیلی نمود مییابد. این داستانک چنان کوتاه است و طرح آن آن‌قدر ساده است که عرصه را برای پرداختن به سایر عناصر داستانی میبندد و چنان به نظر میرسد که این داستانک تنها برشی از زیباترین بخش داستان خلیفه و لیلی است. امّا با اینحال، این داستانک از پیرنگی ساده برخوردار است؛ چنانکه لیلی در گفت‌وگو با خلیفه، پاسخی میدهد که میتواند علّت تصوّرات نابهجای خلیفه نسبت به لیلی باشد.
اینها نمونه های زیبایی از داستانکهای مثنوی است که بسیاری از آنها بنمایۀ داستانکهای امروز را تشکیل میدهند. اگر گفته شود این حکایتهای کوتاهِ کوتاه در مثنوی همپا و همتای داستانکهای زیبای معاصر در ادب فارسی خوش میدرخشد، گزافه نخواهد بود. بنابراین در داستانکهای مثنوی، طرح و پیرنگ بسیار ساده است و از نظر کمّی نیز ابیات اندکی را به خود اختصاص میدهد. معمولاً با محوریّت گفتوگو میان دو یا سه شخص، کنش و حادثۀ داستان نمود مییابد و تعلیق چندانی در آنها وجود ندارد زیرا شتاب روایی داستانکها مجالی را برای آنها باقی نمیگذارد. در داستانکها اصل بر ایجاز و فشردگی است.
مرغکی اندر شکار کرم بود گربه فرصت یافت، مرغک را ربود
(۵/۱۷۹)
آن یکی میخورد نان فَخفَره گفت سایل چون بدین استت شَرَه؟
گفت جوع از صبر چون دوتا شود نانِ جو در پیش من حلوا شود
پس توانم که همه حلوا خورم چون کنم صبری، صبورم لاجرم
(۵/۲۸۳۵-۲۸۳۷)
در مثنوی داستانکهای متعدّد و زیبایی را میبینیم که مولانا برای بیان مفاهیم والای خود یا بهعنوان داستان درونهای و برای تبیین داستانی که در حال بیان شدن است، از آنها بهره برده است. همچنین تمام آنچه که با عنوان مثل در مثنوی ذکر میشود، میتوان حکایت کوتاهِ کوتاه محسوب کرد؛ زیرا طرح آنها نیز بسیار ساده است و تعلیق چندانی در آنها دیده نمیشود، از نظر کمّی هم بسیار کوتاه‌اند. برای جلوگیری از اطالۀ کلام تنها به شمارۀ ابیات داستانکها همراه با تفکیک در شش دفتر اشاره میشود:
دفتر اول: (۴۱۰-۴۱۱)، (۱۰۸۷-۱۰۹۵)، (۲۱۶۴-۲۱۷۰)، (۲۸۴۸-۲۸۵۴).
دفتر دوم: (۱۳۶-۱۴۱)، (۴۴۷-۴۵۱)، (۵۰۲-۵۰۹)، (۷۴۱-۷۴۴)، (۷۷۸-۷۸۳)، (۲۰۹۶-۲۱۰۳)، (۲۱۵۸-۲۱۶۵)، (۲۲۳۰-۲۲۳۳)، (۲۳۳۸-۲۳۴۲)، (۲۳۵۹-۲۳۶۵)، (۲۷۵۲-۲۷۵۶)، (۳۰۳۵-۳۰۴۲)، (۳۱۶۳-۳۱۶۷)، (۳۱۷۱-۳۱۷۶)، (۳۴۳۶-۳۴۴۰).
دفتر سوم: (۱۷۳-۱۸۰)، (۱۸۱-۱۸۹)، (۴۳۳-۴۳۹)، (۸۵۷-۸۶۲)، (۱۳۷۷-۱۳۷۹)، (۱۳۸۱-۱۳۸۶)، (۲۸۰۰-۲۸۰۵)، (۳۰۱۵-۳۰۲۰)، (۳۸۰۹-۳۸۱۲)، (۴۲۹۳-۴۳۰۰)، (۴۵۶۴-۴۵۶۶).
دفتر چهارم: (۱۱۳-۱۱۵)، (۷۶۹-۷۷۰)، (۱۴۹۰-۱۴۹۶)، (۲۲۲۱-۲۲۲۴)، (۲۳۴۱-۲۳۵۴).
دفتر پنجم: (۳۵۴-۳۶۱)، (۷۱۹)، (۱۲۶۵-۱۲۷۰)، (۱۷۶۰-۱۷۶۴)، (۲۰۲۰-۲۰۳۱)، (۲۴۴۱-۲۴۴۲)، (۲۴۹۸-۲۰۵۲)، (۲۸۳۵-۲۸۳۷)، (۳۲۸۷-۳۲۹۱)، (۳۸۱۶-۳۸۱۸).
دفتر ششم: (۱۲۹-۱۳۴)، (۳۶۰-۳۶۵)، (۱۱۲۱-۱۱۲۳)، (۱۱۳۴-۱۱۳۷)، (۱۲۴۱-۱۲۴۵)، (۱۷۳۲-۱۷۳۷)، (۱۷۶۳-۱۷۷۱)، (۱۷۸۵-۱۷۹۲)، (۲۴۷۱-۲۴۷۵)، (۴۳۴۴-۴۳۴۸)، (۴۹۱۶-۴۹۲۲).
۲-۱-۲٫ طرح در حکایات کوتاه مثنوی
داستان کوتاه همچون داستانک دارای خط طرح واحدی است. هدف داستان کوتاه رسیدن به نقطهای واحد است؛ به همین دلیل مستقیم حرکت میکند. طرح آن باید بلافاصله شروع شود و پیش برود. این نوع روایت فاصله های زمانی کوتاه را در بر میگیرد، قابلیّت بسط دوره های زمانیِ طولانی را ندارد. این کار شدت وحدت داستان را از بین میبرد. در طرح داستان کوتاه مانند داستانک، نباید از شخصیتهای بسیاری استفاده کرد زیرا امکان پرورش و پردازش همۀ آنها وجود ندارد؛ مگر اینکه این اشخاص جزءِ شخصیتهای تصادفی (فرعی) باشند و وظیفۀ اصلی آنها کمک به پرداخت دیگر عناصر داستانی باشد.
در مثنوی نیز داستانهای کوتاه همچون داستانهای مینیمال آن، خط طرح واحدی دارند و معمولاً چند کنش کوتاه را در خود جای میدهند. تعداد شخصیتهای اصلی در آنها اندک است اما میتوان حضور اشخاص فرعی را دید؛ درواقع، یکی از تمایزات داستان کوتاه با داستانک مثنوی در همین مورد است. به عبارت دیگر، در حکایتهای مینیمال مثنوی شخصیت فرعی وجود ندارد و غالب داستانکها از گفتگوی میان دو شخصیت شکل گرفتهاند، اما در داستان کوتاه برای حضور اشخاص و گفتگوی آنها مجال فراختری وجود دارد. صحنهپردازی در این‌گونه حکایتها بسیار نزدیک به صحنهپردازی در داستانکهاست. هرجا نیاز باشد، زمان و مکان بیان میشود و معمولاً زمان حکایت چندان تغییری نمیکند. مکان نیز در بیشتر موارد ثابت است زیرا طرح ساده است و اعمال داستانی محدود؛ لذا مکان نیز به تبعیّت از آن محدود میشود و نیاز به چرخش و تغییر چندانی در مکان یا زمان احساس نمیشود.
«حکایت بقال و طوطی و روغن ریختن طوطی در دکان» را میتوان نمونهای از حکایت کوتاه دانست:

فاکتورهای مهم در کاربرد بسته بندی های ضد میکروبی

ضریب انتقال جرم و رها سازی کنترل شده

با تعیین ضرایب انتقال جرم و ایجاد مدلی برای انتقال جرم ماده ضدمیکروبی از فیلم پلیمری، امکان تعیین مدت زمانی که غلظت ماده ضدمیکروبی در بالای نقطۀ بحرانی باقی می ماند و در نتیجه تعیین زمان ماندگاری ماده غذایی وجود خواهد داشت. استفاده از بسته بندی های چندلایه (لایه خارجی – لایۀ حاوی آنتی میکروب – لایه کنترل کننده) این امکان را به ما می دهد که بتوانیم سرعت مهاجرت مواد ضدمیکروبی را کنترل کنیم چون بهتراست که سرعت رهاشدن ماده ضدمیکروبی از پلیمر در حداقل باشد تا غلظت برای مدت طولانی بالای نقطۀ بحرانی باقی بماند . لایه کنترل کننده، داخلی ترین لایه است و سرعت انتشار ماده فعال ر ا کنترل می کند. لایۀ ماتریکس حاوی ماده ضدمیکروبی است و لایۀ عایق یا خارجی از مهاجرت ماده فعال به خارج از ماده بسته بندی جلوگیری می کند.
(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت nefo.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

برهم کنش بین ماده غذایی و ماده ضد میکروبی

هر ماده غذایی فلور میکروبی خاص خود را دارد و بنابراین باید ماده ضدمیکروبی فعال علیه آن فلور به بسته بندی افزوده شود. بنابراین بایستی ملاک انتخاب مواد ضدمیکروبی، ترکیب ماده غذایی و میکروارگانیسم هایی که احتمال حضور آنها در ماده غذایی وجود دارد، باشد. هر کدام از مواد ضدمیکروبی از مکانیسم بازدارندگی از رشد منحصر به فرد در مقابل یک میکروارگانیسم هدف برخوردارند.
سینتیک بازدارندگی رشد عبارت است از آهنگ بازدارندگی مواد ضد میکروبی در مقابل یک میکروارگانیسم هدف در شرایط ویژه از جمله دمای انبارداری، منبع کربن، منبع رطوبت ،pH ، نیتروژن، فشار جزئی اکسیژن و سایر فاکتورهای محیطی. اغلب، فاکتورهای محیطی ماهیت ماده غذایی و شرایط انبارداری هستند. خواص فیزیکوشیمیایی اجزاء مواد غذایی بر فعالیت مواد ضدمیکروبی مؤثر هستند. بنابراین خود ترکیب ماده غذایی، اثرگذاری ماده ضدمیکروبی و حساسیت میکروارگانیسم ها را تحت تاثیر قرار می دهد. میزان رطوبت ماده غذایی با فعالیت آب ماده غذایی در ارتباط بوده و آهنگ رشد میکروبی را تحت تاثیر قرار می­دهد. با افزایش فعالیت آبی جابه جایی مولکولها تسریع می­ شود و واکنش ها تسریع می شود pH. ماده غذایی بر یونیزاسیون و تفکیک یونی اسیدها و دیگر مواد ضدمیکروبی مؤثر است. معمولاً اسیدهای آلی در شکل یونیزه نشده بر میکروب ها مؤثرترند چون به راحتی وارد pH اسیدی ماده غذایی سلول های میکروبی می شوند. بنابراین فعالیت ضد میکروبی اغلب اسیدهای آلی و نمک های آنها را افزایش می­دهد.

دمای انبارداری

دمای انبارداری می ­تواند فعالیت ضدمیکروبی و آهنگ مهاجرت مواد ضدمیکروبی و فلورمیکروبی را تحت تاثیر قرار دهد. با افزایش دما سرعت انتشار و مهاجرت مواد ضدمیکروبی افزایش می یابد، درحالیکه طی نگهداری در یخچال سرعت انتشار کاهش می یابد. سینتیک رها شدن این مواد باید طوری باشد که همیشه غلظت مواد ضدمیکروبی بالاتر از غلظت بازدارندگی بحرانی باقی بماند. بنابراین برآورد دمای نگهداری در طی انبار داری، توزیع و حمل و نقل می تواند در تعیین فعالیت ضدمکیروبی باقی مانده مؤثر باشد.
تیمارها در دمای بالا ممکن است موجب کاهش فعالیت ضد میکروبی شوند زیرا اغلب مواد ضد میکروبی در دماهای بالا ناپایدارند. اگر ماده غذایی بسته بندی شده یا پوشش داده شده نیاز به تیمار حرارتی داشته باشد، بایستی تاثیر گرما بر فعالیت ضدمیکروبی تعیین شود. دماهای بالا همچنین فراریت مواد ضدمیکروبی را افزایش می­ دهند. لذا اگر مواد ضدمیکروبی بسیار فرار یا نسبتاً فرار مورد استفاده قرار گرفته باشد، با تبخیر مواد فعال، فعالیت ضدمیکروبی کاهش خواهد یافت. در کل، آهنگ انتقال جرم از رابطه آرنیوس تبعیت کرده و به دمای انبارداری بستگی دارد
دما همچنین یک فاکتور بحرانی در رشد میکروبی است. هر میکروارگانسیمی عکس العمل متفاوتی نسبت به دماهای مختلف دارد و دمای اپتیمم رشد مخصوص به خود را دارد. کنترل دمای انبارداری یک روش موثر در جلوگیری از آلودگی میکروبی مواد غذایی بحساب می آید. با این وجود تغییر دمای انبارداری، سایر فاکتورهای ضروری در طراحی فیلم­ها و پوشش ­های خوراکی ضدمیکروبی نظیر آهنگ مهاجرت، پایداری شیمیایی و هزینه را نیز تحت تاثیر قرار می­دهد.

شرایط فرایند

فرآیندهای دمای بالا و فشار در تولید فیلم، فعالیت ضدمیکروبی را کاهش می­دهد. بسیاری از مواد ضدمیکروبی در برابر حرارت ناپایدارند و به سرعت تجزیه می شوند. بنابراین مواد ضدمیکروبی با مقاومت گرمایی پایین باید در پلیمرهایی بکار روند که در دمای پایین تولید می­شوند.

انواع بسته­بندی بر اساس نوع پلی­مر

پیدایش علوم پلیمر به میانه قرن نوزدهم باز می­گردد. بیشترین پیشرفت در زمینه علوم پلیمر در قرن بیستم به وقوع پیوسته است. در واقع، قرن بیستم را قرن درشت مولکول نامیده­اند. با توجه به مراجع، اصطلاح “پلیمری” را برزلیوس در سال ۱۸۳۲، زمانی که هنوز ساختار حتی ساده­ترین مولکول بحث انگیز بود، به کار برده است. پلیمرهای استفاده شده جهت بسته­بندی یا بر پایه مواد نفتی می­باشند که این بسته­بندی­ها در محیط زیست به سختی و در زمان بسیار طولانی تجزیه می‌شوند و می­توانند خطری جدی برای محیط زیست ایجاد کنند، یا بر پایه مواد گیاهی و جانوری هستند که در محیط زیست تجزیه پذیر بوده و در واقع دوستدار محیط زیست هستند(۴۳).
اغلب پلاستیک­های ساخته شده از منابع نفتی دارای خصوصیاتی چون قدرت کششی خوب و نفوذناپذیری به اکسیژن و آروما می­باشند و نفوذپذیری به بخار آب آن­ها نیز کم است، با این حال منابع نفتی، منابعی محدود و تجدیدناپذیر و از طریق بیولوژیک تجزیه ناپذیر بوده و باعث آلودگی محیط زیست می­شوند. لذا بشر به فکر استفاده از مواد تجزیه­پذیر و سازگار با محیط زیست افتاد که در این مورد از مواد خام کشاورزی تجدیدپذیر و ضایعات صنایع فرآوری مواد غذایی استفاده می­ شود. منابع گیاهی و جانوری منابعی فراوان و تجدیدپذیر در طبیعت هستند، اما خواص فیزیکی ضعیف (نفوذ­پذیری بالا به گازها و رطوبت، کشش­پذیری ضعیف) پلیمر­های زیستی مانند پلی­لاکتیک اسید، کیتوزان، ژلاتین و سلولز، استفاده از این پلیمر­ها را در صنعت محدود می­ کند. مزیت دیگر مواد سازنده بسته­بندی­های تجزیه­پذیر، تجزیه بیولوژیکی آن­هاست که در خاک می­توانند به­ عنوان کود و عامل تهویه خاک عمل کنند(۱۶، ۵۴ و ۶۱).
بنابراین هر کدام از این بسته­بندی­ها مزایا و معایب خاص خود را دارند که در ادامه این دو نوع بسته­بندی توضیح داده خواهند شد.

بسته­بندی­های تجزیه­ناپذیر

در این قسمت به معرفی چند پلیمر تجزیه­ناپذیر که در صنعت بسته­بندی کاربرد دارند پرداخته می­ شود:

پلی­اتیلن

پلی اتیلن پلیمری است که ساده ترین ساختار پایه را در مقیاس با دیگر بسپارها دارد و بیشترین میزان تولید مواد پلاستیکی را به خود اختصاص داده است. این ماده از بسپارش مونومر اتیلن به دست می ­آید. پلی اتیلن­ها با کاربرد متنوع در صنایع مختلف و با مصرف بیش از ۵۰ میلیون تن در سال، بیشترین تولید و مصرف پلیمرها را به خود اختصاص داده­اند و از رشد مصرف خوبی نیز برخوردارند، به طوری که مهمترین پلیمرهای تجاری دنیا هستند. اهمیت زیاد پلی­اتیلن در این است که ضمن داشتن خواص فیزیکی خوب، از نظر شیمیایی نیز خنثی است. این ویژگی­ها به همراه قیمت کم و فرایندپذیری مناسب، موجب انتخاب پلی­اتیلن در کاربردهای متنوع و وسیعی شده است (۲۰).
شکل ‏۱‑۳: ساختار مولکول پلی اتیلن

انواع پلی اتیلن

الف-) LDPE پلی اتیلن با دانسیته کم^[۲])
معمولا به صورت فیلم های نازک انعطاف پذیر مورد استفاده قرار می گیرد. دو ویژگی مهم آن که کاربرد وسیع تر آن را به ویژه در صنعت بسته بندی محصول غذایی موجب می شود عبارتند از:
۱) خنثی بودن آن یعنی عدم واکنش با محصول
۲) قابلیت دوخت حرارتی
آن به همین دلیل در بسته بندی های چند لایه به عنوان لایه درونی و در تماس مستقیم با محصول از فیلم نازک LDPE استفاده می شود این فیلم شفاف بوده و قابل نفوذ به نوراست بنابراین در موارد نیاز به همراه آلومینیوم فویل بکاربرده می شود. کاربرد مشخص LDPE در بسته بندی های تتراپک Tetra Pack برای شیر استریل و آب میوه، سه لایه برای شیر پاستوریزه و پنج لایه برای شیر استریل است.
شکل ‏۱‑۴: شکل مولکول پلی اتیلن با دانسیته پایین یا LDPE
این پلی اتیلن دارای زنجیری شاخه دار است بنابراین زنجیرهای LDPE نمی توانند به خوبی با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و دارای نیروی بین مولکولی ضعیف و استحکام کششی کمتری هستند.
ب -) HDPE پلی اتیلن با دانسیته زیاد^[۳])
این ماده پلیمری سختی است که از استحکام آن و ویژگی ممانعت کنندگی بهتر آن و عدم شفافیت آن استفاده می شود.نمونه بارز کاربرد HDPE انواع بطری شیر است که جهت بهبود ممانعت کنندگی در مقابل نفوذ نور، رنگ سفید ( تینانیوم دی اکساید ) به آن اضافه می شود.
شکل ‏۱‑۵: شکل مولکول پلی اتیلن با دانسیته بالا HDPE یا
شکل ۲:
این پلی اتیلن دارای زنجیر پلیمری بدون شاخه است. بنابراین نیروی بین مولکولی در زنجیرها بالا و استحکام کششی آن بیشتر از بقیه پلی اتیلن ها است.

پلی­پروپیلن

پلی پروپیلن از پلیمریزاسیون گاز پروپیلن­ تولید می­ شود. تفاوت مولکول پلی پروپیلن با مولکول پلی اتیلن تنها در یک اتم کربن اضافی در منومر گازی می­باشد که این ساختمان متفاوت منومر اولیه، باعث ایجاد شاخه­ های جانبی یکنواخت­تر می­ شود که در نتیجه­ آن، ماده­ حاصل خواص فیزیکی و شیمیایی
یکنواخت­تری نیز دارد. بلورینگی پلی پروپیلن از پلی اتیلن کمتر بوده و تولید آن به صورت آمورف آسان­تر می‌باشد. هزینه تولید پلی پروپیلن پایین بوده و چگالی آن نیز کم است و در مقایسه با پلی اتیلن راحت­تر فرایند می­ شود. پلی پروپیلن در شرایط یکسان از پلی اتیلن اقتصادی­تر است. مزیت آن این است که نقطه نرمی بالاتری دارد، لذا در ساخت بطری­هایی که با مواد داغ پر می­شوند یا در معرض حرارت قرار می­گیرند استفاده می­ شود، همچنین تجهیزات پزشکی که با بخار استرلیزه می­شوند معمولا از پلی پروپیلن ساخته می­شوند. برخی مقواها نیز با پلی پروپیلن روکش دهی می­شوند که به عنوان نگهدارنده مایعات برای محصولات غذایی قابل استفاده در مایکروویو به کار می­روند(۴۵).
شکل ‏۱‑۶: ساختار مولکول پلی­پروپیلن
انواع پلی پروپیلن:
الف) پلی پروپیلن ساده:
که برای تولید انواع درب پلاستیکی بطری ها از آن استفاده می شود. برای تولید بطری ها نیز در بعضی موارد از پلی پروپیلن ساده استفاده می شود.
ب- پلی پروپیلن خطی شده
این ماده در حین فرایند تولید تحت نیروی کششی در دو جهت عمود بر هم قرار داده می شود در نتیجه فیلم نازک شفاف و با ویژگی ممانعت کنندگی مناسبتر تولید می گردد که برای بسته بندی انواع چیپس، پفک، ماکارونی، بادام زمینی و مجموعاٌ Snack Foods مناسب می باشد.
ج- Pearlized Borient P.P
این فیلم، فیلم نازک انعطاف پذیری است به رنگ سفید صدفی که در بسته بندی ویفر، شکلات، پودر سوپ مورد استفاده قرار می گیرد تا حدودی پوشاننده لکه چربی است و از این نقطه نظر کاربرد بیشتری در چنین محصولاتی دارا می باشد.

پلی اتیلن ترفتالات^[۴] ( PET )

در بسته بندی نوشابه و روغن مایع به شکل بطری مورد استفاده قرار می گیرد . شیوه خاص شکل دهی این نوع بطری ها باعث می شود:
۱- شفافیت بطری
۲- ویژگی ممانعت کنندگی برتر آن به خصوص در مقابل نفوذ گازها

اولین نسبت مورد استفاده دراین معیار نسبت بازده حاصل از سرمایه می باشد . این نسبت بیان کننده میزان سودآوری شرکت نسبت به سرمایه موجود در شرکت است .یکی از مزایای این نسبت این است که باعث همگن سازی اطلاعات مالی شرکت ها می گردد لذا قابلیت مقایسه شرکت های مختلف را ممکن می سازد.
دومین نسبت سود آوری ، نرخ بازده حقوق صاحبان سهام است که بیانگر میزان بازده ایجاد شده توسط شرکت به ازای هر ریال مبلغ سرمایه گذاری شده سهامداران می باشد . در دنیای واقعی این نسبت یکی از مهمترین نسبت هائی می باشد که تحلیلگران و سرمایه گذاران برای تصمیم گیری از آن استفاده می کنند . ثانیا این نسبت توسط نمودار دو پونت قابل تقسیم به چند نسبت دیگر می باشد: (Hauser&Bertl,2006)

( اینجا فقط تکه ای از متن فایل پایان نامه درج شده است. برای خرید متن کامل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. )

سود خالص به فروش حاشیه سود خالص
ضربدر نرخ بازده سرمایه گذاری
فروش به کل دارائی ها گردش دارائی ها
نرخ بازده حقوق صاحبان سهام تقسیم بر
کل دارائی ها
تقسیم بر (دارائی / بدهی)- ۱
کل بدهی ها
نمودار دوپونت
از دیگر نسبت های مورد استفاده در این معیار می توان به بازده دارائی ها اشاره کرد که عبارت از، سود خالص تقسیم بر کل دارائی ها است. این نسبت بیان می کند که چه میزان از سود شرکت از دارائی های موجود در آن حاصل شده است. همچنین این نسبت می تواند به این سوال تحلیگران و سرمایه گذاران پاسخ دهد که شرکت چه میزان کارائی موثر در استفاده از دارائی ها برای ایجاد سودآوری داشته است؟ (پی نوو،۱۳۸۶)
کلیه نسبت ها و معیارهای موجود در طبقه معیار سودآوری به شرح زیر می باشد:
سود هر سهم
بازده سرمایه
بازده سرمایه گذاری انجام شده
بازده دارائی
بازده فروش
معیارهای سود آوری به دلیل آنکه کاملا تحت تاثیر نحوه تصمیم گیری شرکت می باشد معیار داخلی نامیده می شود.
مهمترین ضعف معیارهای موجود در این طبقه، این است که کلیه این معیارها به شدت تحت تاثیر روش های حسابداری قرار گرفته لذا قابلیت مقایسه را در شرکت های صنایع مختلف که از روش های حسابداری خاصی استفاده می کنند، مخدوش می سازد ولی به رغم این ضعف این نسبت ها همچنان به عنوان یکی از مبانی تصمیم گیری مورد استفاده قرار می گیرد. (Hauser&Bertl,2006)
سایر ایرادهای معیارهای سودآوری به شرح زیر است: (Annand et al,1999)
۱- سود حسابداری ، معیار کوتاه مدت است و منافع بلندمدت را مدنظر قرار نمی دهد، به گونه ای
که ممکن است سود فعلی به قیمت از دست دادن سودهای آتی تحصیل شده باشد.
سود حسابداری، ارزش زمانی پول و تغییرات در سطح قیمت ها را در نظر نمی گیرد.
سود حسابداری، هزینه فرصت سرمایه گذاری در سهام شرکت را در نظر نمی گیرد
سود حسابداری، ریسک یا مخاطره سود را در نظر نمی گیرد.
بر این اساس، صرف حداکثر نمودن سود حسابداری موجب افزایش در ارزش شرکت نمی گردد، بلکه نحوه تحصیل سود و ماهیت آن از اهمیت بیشتری برخوردار است. معیاری برای ارزیابی مناسب است که بتواند به خوبی بتواند تاثیر اقدامات مدیریت بر ارزش شرکت را منعکس کند. برای دستیابی به این امر، در تعریف معیار ارزیابی عملکرد باید حداقل سه ویژگی زیر لحاظ شده باشد: (Reddy Irala,2005)
مبلغ سرمایه گذاری انجام شده
بازده کسب شده از محل این سرمایه گذاری
هزینه سرمایه به کار رفته، به گونه ای که نرخ بازده مورد انتظار متناسب با ریسک باشد.
معیار ارزش افزوده اقتصادی نسبت به سایر معیارها، معیار بهتری برای سنجش ثروت ایجاد شده برای سهامداران می باشد.
۲-۵-۲)معیارهای جریان های نقدی
درک جریان های نقدی شرکت برای تصمیم گیری های سرمایه گذاران، مدیران و سایر اشخاص ذینفع مهم است. هر شرکتی برای موفقیت و تداوم حیات خود و بازپرداخت اصل بدهی ها و بهره باید به نقدینگی کافی دسترسی داشته باشد. صورت جریان وجوه نقد، اطلاعات مهمی را برای ارزیابی تصمیمات گذشته و چشم انداز آتی فراهم می کند. (مهام و همکاران،۱۳۸۷)
در بیانیه شماره یک هیات تدوین استانداردهای حسابداری مالی نیز این موضوع اذعان شده است:
” یکی از اهداف گزارشگری مالی فراهم آوردن اطلاعاتی است که سرمایه گذاران، اعتبار دهندگان و سایر استفاده کنندگان بالفعل و بالقوه را در برآورد مبلغ، زمان و مخاطرات دریافت های آتی یاری رساند. چشم انداز این دریافت های نقدی تحت تاثیر توانایی موسسه در تولید وجه نقد کافی برای ادای تعهدات خود به هنگام سررسید و سایر عملیات نقدی از جمله پرداخت سود نقدی سهام و همچنین تحت تاثیر نگرش عمومی سرمایه گذاران راجع به آن توانایی است که به نوبه خود بر قیمت بازار سهام اثر می گذارد”.(fasb,1978, par 37)
در بسیاری از اوقات، سودآوری به عنوان معیاری برای سنجش عملکرد شرکت مورد استفاده قرار می گیرد. مشکل اساسی این معیار این است که سود واقعا بیانگر میزان وجوهی نمی باشد که در اختیار سرمایه گذاران قرار می گیرد و ممکن است تفاوت چشمگیری با وجوه نقدی که در اختیار سرمایه گذاران قرار می گیرد، داشته باشد. ثانیا این معیار به شدت تحت تاثیر روش های حسابداری بوده و با به کار گیری رویه های مختلف حسابداری منجر به نتایج مختلفی می شود که ممکن است باعث گمراهی تحلیلگران و سرمایه گذاران گردد. لذا باعث نزول کیفیت ارزشیابی گردد. (Hauser&Bertl,2006) لذا باید از معیارهایی مانند جریان های نقدی استفاده کرد که تحت تاثیر روش های حسابداری نیستند. عموما شرکت ها برای تامین نقدینگی مورد نیاز خود به فعالیت های عملیاتی وابسته اند. در بلندمدت جریان وجوه نقد ناشی از عملیات باید برای پوشش نیازهای نقدی کفایت داشته باشد.اگر خالص جریان وجوه نقد ناشی از عملیات شرکت منفی باشد معمولا این شرکت با مشکلات مالی متعدد روبرو می شود. در کوتاه مدت شاید قادر به کسب نقدینگی مورد نیاز خود از طریق استقراض یا فروش دارایی های خود باشد، اما در بلندمدت با بکارگیری این روش ها قادر نخواهد بود در عرصه رقابت کسب موفقیت کند.(مهام و همکاران،۱۳۸۷) سهامداران همواره به جریان های نقدی عملیاتی ایجادی در شرکت علاقه مندند ((Hauser&Bertl,2006، شرکت دارای جریان نقدی عملیاتی مثبت، پس از رفع نقدینگی مورد نیاز برای فعالیت های سرمایه گذاری خود، باز هم نقدینگی مازاد برای بازپرداخت بدهی ها و پرداخت به سهامداران خواهد داشت و لذا بازده سرمایه گذاری را افزایش می دهد همچنین درنتیجه جریان های نقدی عملیاتی مثبت، شرکت ها قادر به تولید و فروش محصولات بیشتری خواهند بود و لذا سودآوری بیشتری نیز خواهند داشت و دارای روندی صعودی ارزش خواهند بود زیرا این وجوه می تواند به عنوان سود سهام به آن ها تعلق گیرد یا در پروژه های سود آور سرمایه گذاری مجدد شود.(مهام و همکاران،۱۳۸۷)
نتایج برخی از تحقیقات اهمیت جریان های نقدی را در مقایسه با سود مطرح می کنند. مثلا یافته های شیوا کمار(۲۰۰۲) نشان می دهد که رابطه جریان های نقدی با قیمت سهام قوی تر از رابطه سود با قیمت سهام است. همچنین آندریاس(۲۰۰۳) نشان داد که اولا ، جریان های نقدی محتوای اطلاعاتی بیشتری در تشریح بازده سهام و در مقایسه با سود دارند ثانیا ، زمانی که سود داراری ثبات نمی باشد جریان های نقدی نقش با اهمیت تری در بازار سهام نسبت به سود ایفا می کنند و اهمیت بیشتری می یابند.(حقیقت و قربانی،۱۳۸۶) نارسائی محتوایی، اثر روش های مختلف اندازه گیری و ذهنی بودن سود ، از عواملی است که اهمیت جریان های نقدی را مضاعف می سازد.
اما امروزه نقد حاصل از فعالیت های عملیاتی به تنهایی نمی تواند به عنوان توانایی واحد تجاری برای ایجاد جریان های نقدی تلقی گردد. به دلیل اینکه نقد حاصل از فعالیت های عملیاتی، نقدی است که نه تنها باید در دارایی های ثابت جدید سرمایه گذاری شود تا شرکت بتواند سطح جاری فعالیت های خود را حفظ نماید بلکه بخشی از آن نیز باید به منظور رضایت سهامداران با عنوان سود تقسیمی یا بازخرید سهام بین آن ها توزیع گردد. از این رو باید به جریان نقدی آزاد نیز مورد توجه قرار گیرد.(تهرانی و باقری،۱۳۸۷)
۲-۵-۳)معیارهای نرخ رشد
همواره دغدغه ای که سهامداران را تحت تاثیر خود قرار داده است پیش بینی تغییرات قیمت سهام می باشد. سرمایه گذاران با بهره گرفتن از مدل هایی نظیر قیمت گذاری دارایی های سرمایه ای سعی در پیش بینی بازده سهام را داشته و دارند. یکی از این عوامل ضریب بتا است که در این مدل قیمت گذاری از آن استفاده می شود. اما تحقیقاتی که اخیرا در دنیا صورت گرفته است، شواهدی را ارائه داده اند که استفاده از ضریب بتا به عنوان شاخص ریسک سیستماتیک توان تشریح رابطه بین ریسک و بازده را برای دوره های بلندمدت از دست داده و لذا استفاده قیمت گذاری سرمایه گذاری را به چالش کشیده است.تحقیقات اخیر تاثیر متغیرهایی مانند رشد فروش و بحران های مالی بر بازده سهام به اثبات رسانده اند.(حقیقت و موسوی،۸۶)
مثلا میچیلیدیز و دیگران تاثیر رشد فروش و دو متغیر اندازه شرکت و نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار را بر بازده سهام برای شرکت های پذیرفته شده در بورس آتن بین سال های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۳ مورد بررسی قرار دادند. نتایج تحقیقات آن ها حاکی از این بود که رشد فروش و دو متغیر دیگر قادر به پیش بینی بازده سهام می باشند. (Michailidis,2006)
رشد فروش، یکی از شاخص های ارزیابی فعالیت شرکت می باشد.رشد مستمر درآمد فروش و سود شرکت منجر به آن می شود که بازار ریسک کمتری را برای شرکت در نظر بگیرد.جانسون و سوئنسن در تحقیقات خود به این نتیجه رسیدند که شرکت هایی که نرخ رشد بالاتری دارند، سایر معیارهای عملکرد مالی آن ها نسبتا وضعیت بهتری را دارا می باشند. آنها معتقدند که نرخ رشد تاثیر مثبتی بر سودآوری و در نتیجه جریان های نقدی خواهد داشت . آن ها در تحقیقات خود مشاهده نمودند که شرکت هائی قیمت سهام بالاتری دارند که نرخ رشد بالاتری دارند. (Johnson& Soenen,2003)
برخی از متخصصان امور مالی، رشد سود را شاخصی گمـراه کننده برای تعییـن عملکرد شرکت می داننـد
و عقیده دارند نرخ رشد به تنهایی معیار مناسبی نمی باشد زیرا شناسایی منشای این رشد مهمتر است.(جهانخانی و ظریف فرد،۱۳۷۴)
۲-۶) هزینه سرمایه^[۳۴]
برای تعیین ارزش شرکت از طریق معیارهای ارزش افزوده اقتصادی و جریان نقدی آزاد نیاز است که ارزش فعلی این مقادیر محاسبه گردند. برای تعیین ارزش فعلی از معیار هزینه سرمایه استفاده می شود. هزینۀ سرمایه از مهمترین ملاحظاتی است که باید در تأمین سرمایه مورد توجه قرار گیرد و در این راستا، باید اطمینان حاصل شود سود حاصل از محل سرمایه گذاری‌ها بیش از هزینۀ سرمایۀ آن باشد. اگر نرخ بازده سرمایه گذاری، بیش از هزینه سرمایه آن باشد مابه التفاوت نرخ بازده و هزینه سرمایه به صورت سود نصیب سهامداران خواهد شد. بنابراین، هزینۀ سرمایه حداقل نرخ بازده ای است که شرکت باید تحصیل نماید تا بازده مورد نظر سرمایه‌گذاران در شرکت، تأمین گردد. یعنی نرخ بازده‌ای که تحصیل آن برای حفظ ارزش بازار شرکت یا قیمت سهام آن ضروری است و شرکت این بازده را از سرمایه‌گذاری بدست می‌آورد تا بتواند انتظارات سرمایه گذارانی را تأمین کند که وجوه بلند مدت شرکت را فراهم آورده‌اند. هزینه سرمایۀ شرکت را برآوردی از «میانگین موزون» بازده مورد انتظار سرمایه گذاران در اوراق بهادار می باشد.برای حل مشکلات مربوط به انجام برآورد بازده مورد انتظار، نگرشی ساده کننده وجود دارد که براساس آن، برای هر شرکت به طور خاص ترکیبی از اوراق بهادار در ساختار سرمایه آن وجود دارد. اما مشکل در سطح کلی شرکت به وجود می آید زیرا نمی توان بازده را به صورت کمی و برای کل شرکت محاسبه نمود. محاسبۀ بازده در این رابطه اطلاعاتی را در مورد وضعیت سودآوری، سرمایه گذاری و نحوۀ تصمیمات تأمین مالی را ارائه می نماید که ممکن است بیشتر از بازده مورد توجه باشند. ( طالب پور ،۱۳۸۷)

تابستان ۱۳۹۲
سپاسگزاری
صدها فرشته بوسه بر آن دست می‌ زند کز کار خلق یک گره بسته وا کند
سپاس مخصوص خداوند مهربان که به انسان توانایی و دانایی بخشید
تا به بندگانش شفقت ورزد و مهربانی کند و در حل مشکلاتشان یاری‌ شان نماید.
از راحت خویش بگذرد و آسایش هم نوعان را مقدم دارد
و با او معامله کند
و در این خصوص انباز نگیرد و خودش باشد که پروردگار سمیع و بصیر است.
با امتنان بی کران از مساعدت های بی شائبه جناب آقای دکتر غلامرضا ابراهیمی نژاد به عنوان استاد راهنما و
واستاد مشاور سرکار خانم دکتر ویدا رضوی نعمت الهی وجناب آقای دکتر فرشید خسروپور
که در تمامی مراحل تدوین این پایان‌نامه مرا راهنمایی نموده اند، کمال سپاسگزاری را دارم.
(هوالعلیم)
سرآغاز حمد و سپاس پروردگار کریم را که یاری بخش این بنده حقیر بود.
تقدیم به مهربان ترین پدر و تقدیم به صبورترین مادر
که در سختی‌ها و دشواری های زندگی همواره برایم یاوری دلسوز و فداکار و پشتیبانی محکم و مطمئن بوده اند. امیدوارم قادر به درک زیبایی های وجودشان باشم.

( اینجا فقط تکه ای از متن پایان نامه درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. )

تقدیم به همسر عزیز و دلسوزم
اسطوره زندگیم، پناه خستگیم و امید بودنم که سایه مهربانیش سایه ساز زندگیم می باشد.
و تقدیم به فرزندانم
که وجودشان شادی بخش و صفایشان امیدبخش جانم و مایه آسایش و آرامش من است.
تقدیم به آنانکه وجودم برایشان همه رنج بود و وجودشان برایم همه مهر
فهرست مطالب
عنوان صفحه
چکیده ۱
فصل اول : طرح تحقیق
۱-۱. مقدمه ۳
۱-۲. بیان مسئله ۴
۱-۳. اهمیت و ضرورت تحقیق: ۹
۱-۴. اهداف: ۱۲
۱-۴-۱. هدف کلی: ۱۲
۱-۴-۲. اهداف جزئی: ۱۲
۱-۵. سؤالات: ۱۳
۱-۵-۱. سؤالات کلی: ۱۳
۱-۵-۲. سؤالات جزئی: ۱۳
۱-۶. فرضیه‌ها: ۱۳
۱-۶-۱. فرضیه کلی: ۱۳
۱-۶-۲. فرضیات جزئی: ۱۳
۱-۶-۳. تعریف واژه‌ها واصطلاحات: ۱۴
۱-۶-۴. تعاریف عملیاتی: ۱۴
فصل دوم: پیشینه تحقیق
۲-۱. تصویر بدنی ۱۶
۲-۱-۱. علل تصویر بدنی ۱۷
۲-۲. عزت نفس ۱۹
۲-۲-۱. علل عزت نفس ۲۱
۲-۳. سازگاری زناشویی ۲۲
۲-۳-۱. علل سازگاری زناشویی ۲۵
۲-۴. تحقیقات داخلی ۲۹
۲-۵. تحقیقات خارجی ۳۲
فصل سوم: روش تحقیق
۳-۱. روش‌ ۳۶
۳-۲. جامعه آماری و حجم نمونه ۳۶
۳-۳. ابزارگردآوری داده‌ها: ۳۶
۳-۳-۱. پرسشنامه نگرانی از تصویربدنی: ۳۶
۳-۳-۲. پرسشنامه‌ی عزت نفس کوپراسمیت: ۳۷
۳-۳-۳. سازگاری زناشویی انریچ ۳۷