ج) در نظریه شماره ۵۶۵۲/۷ مورخ ۷/۱۰/۷۰ اعلام داشته است : ماده واحده قانون تعریف محکومیتهای مؤثر در قوانین جزایی مصوب ۱۳۶۱ مجلس شورای اسلامی که مجازات‌های مؤثر را احصاء ‌کرده‌است توجه به محکومیتهایی دارد که در قوانین جزایی اسلامی مذکور است مثل استفاده از آزادی مشروط یا تکرار جرم و این امر ارتباطی به محرومیت از حقوق اجتماعی مذکور در ماده ۱۴ ق.ر.م.ا که در دادگاه مورد حکم قرار می‌گیرد ندارد و بعبارت دیگر سابقه مؤثر کیفری باعث محرومیت از حقوق اجتماعی نخواهد بود و زوال آن هم احتیاج به قانون ندارد و به همین دلیل مانع از صدور گواهی عدم سوء پیشینه نمی باشد البته بهتر است در متن گواهینامه عدم سوء پیشینه به نوع محکومیت ویا مؤثر یا غیر مؤثر بودن اشاره شود .(همان ص۱۷۴ ) ↑

1. 1. – از جمله آیات دیگری که می توان مورد اشاره قرار گیرد آیه ۳۹ سوره مائده و ۱۱۲ سوره توبه و ۱۵۳ سوره اعراف و۸۲ سوره طه و۷ سوره عنکبوت و۵۳ سوره زمر و۱۱۶ سوره نساء و۱۹۹ سوره اعراف و ۳۲ سوره نجم می‌باشد که مضامین مشابه با آنچه بیان شد دارند . ↑

1. 1. 1. – از جمله احادیث دیگر در این زمینه متوان به روایات ذیل اشاره کردروایتی از امام صادق (ع) موجود است که می فرمایند :« ان رجلا قطع فی قطع الطریق فشهد عند علی (ع) شهاده فسال عند قومه فقالوا فیه خیرا فاجاز علی (ع) شهادته حین تاب و علمت من التوبه » ( نوری طبرسی میرزا حسین، مستدرک الوسایل و مستنبط المسائل ، ج۱۷، چاپ دوم ،موسسسه آل البیت، احیاء التراث، ۱۴۰۸ ق ، ص۴۳۸ )و همچنین روایتی از امام علی بن موسی الرضا (ع) موجود است :« لا تجوز شهاده المفتری حتی یتوب من الفریه و توبته ان یقف فی وضع الذی قال فیه قال یکذب نفسه » (نوری طبرسی میرزا حسین، پیشین، ج۱۷، ص۴۳۶ )

         ‌به این معنا که امام رضا (ع) فرمودند که شهادت فرد مفتری تا زمانی که اقرار به توبه نکرده قبول نیست و شرط قبول توبه این است که در مکانی که قذف کرده از عملش تبری جوید .

         این دو روایت هم تصدیقی بر حمایت اسلام از بزهکار و کمک به او را برای بازگشت به آن اجتماع را از سرگیری یک زندگی عادی می‌باشد ↑

   

1. 1. ـ در دوره ۱۵ قانونگذاری در مورخه ۶/۶/۱۳۱۸ از طرف وزارت عدلیه لایحه ای به شماره ۳۸۳۱/ ۱۳۹۴تهیه وبه مجلس تقدیم شد که در ماده ۱۶۳ لایحه مذبور چنین مقرر شده بود :« نسبت به محکومینی که مجازات اصلی درباره آن ها اجرا شده است و یا به یکی از علل قانونی اسقاط شده باشد و پنج سال از روز تمام شدن مجازات اصلی و یا اسقاط آن گذشته و مستمرا رفتار پسندیده از آن ها به ظهور رسیده باشد به تقاضای محکوم علیه ، حکم اعاده حیثیت داده می شود ، مگر نسبت به محکومین به مجازات جنایی که تکرار کننده جرم شناخته شده اند که پس از گذشتن ده سال با رعایت شرایط دیگر مذکور حکم به اعاده حیثیت داده می شود» که ‌به این ترتیب معلوم می شود که وزارت دادگستری در تاریخ مذکور ‌به این فکر افتاده که اعاده حیثیت قانونی را به قضایی تبدیل نماید .حتی در لایحه آیین دادرسی که در تاریخ ۲۶/۳/۱۳۱۹ به مجلس شورای ملی وقت تقدیم شد ولی به علت اوضاع سیاسی شهریور ۱۳۲۰ تصویب نشد در مواد ۵۵۸-۵۷۱ به موضوع اعاده حیثیت اختصاص یافته بود و ضمن مواد مذکور لزوم تقدیم دادخواست ، مرجع صلاحیتدار ـ مدارک لازم برای ثبوت اعاده حیثیت ، موارد الغای قهری آن و صدور حکم ثبت و در سجل کیفری و آثار مترتب به آن پیش‌بینی شده بود . به نقل از : ( حسین معینی ، اعاده حیثیت ،مجموعه حقوقی، شماره ۴، سال دهم، ،۱۳۲۵ ص ۷۳۲ و ۷۳۱). ↑

1. 1. ـ متن ماده مرقوم ‌به این شرح است : ماده-۲ ۱۶۶ «کسانی که به موجب حکم قطعی دادگاه به صورت مستقل یا تبعی یا تکمیلی از تمام یا برخی از حقوق اجتماعی محروم می‌شوند . یا از اقامت در نقطه یا نقاط معینی ممنوع و یا به اقامت در نقطه یا نقاط معینی مجبور می‌شوند . یا از اقامت در نقطه یا نقاط معینی محروم می‌شوند پس از انقضای حداقل ۱/۳مدت مقرر در صورتی که مرتکب بزه عمدی جدیدی نشده ، و مستمراً از خود حسن اخلاق نشان داده باشند . دادگاه صادرکننده حکم قطعی می‌تواند با درخواست محکوم علیه و پیشنهاد دادستانی که حکم زیر نظر وی اجرا شده یا می شود ، حکم به زوال محرومیت وی از تمام یا برخی از حقوق اجتماعی به استنای بند یک ماده ۴-۱۳۳ این قانون و یا توقف اجرای اقدامات تأمینی و تربیتی مذبور صادر نماید . حکم دادگاه در این موارد قطعی است .تبصره ـ دادستان پس از درخواست محکوم برای اعمال مفاد این ماده سوابق کیفری وی را بررسی و راجع به اخلاق و رفتار وی در طول اجرای حکم و پس از آن ، از مراجع مربوط و اشخاص مطلع استعلام نموده و چنانچه درخواست وی را موجه تشخیص دهد ، پیشنهاد خود را به دادگاه اعلام می‌کند و نظر خود را به طور کتبی به متقاضی اعلام می کند . نظر دادستان در این مورد مانند قرار های نهایی قابل اعتراض می‌باشد . ↑

1. 1. . آندره مگی، آیین حل و فصل اختلاف در سازمان تجارت جهانی، ترجمه و تشریح محسن محبی، سایت حقوق بین ­الملل، مسایل تخصصی حقوق بین ­الملل، آرشیو موضوعی، ۱۳۸۹، مراجعه شده آذر ۹۰٫ ↑

   

1. 1. . آندره مگی، آیین حل و فصل اختلاف در سازمان تجارت جهانی، همان. ↑

1. 1. . آندره مگی، آیین حل و فصل اختلاف در سازمان تجارت جهانی، همان. ↑

1. 1. . آندره مگی، آیین حل و فصل اختلاف در سازمان تجارت جهانی، همان. ↑

1. 1. . ساعد، نادر، مرجع حل و فصل اختلاف در سازمان تجارت جهانی، پایان نامه، دانشگاه تهران. ↑

1. 1. . ساعد، نادر، مرجع حل و فصل اختلاف در سازمان تجارت جهانی، همان. ↑

1. 1. . ساعد، نادر، مرجع حل و فصل اختلاف در سازمان تجارت جهانی، همان. ↑

1. 1. . ‌نیک‌بخت، حمیدرضا، داوری تجاری بین ­المللی «آیین داوری»، همان، ص ۷۴٫ ↑

1. 1. . ‌نیک‌بخت، حمیدرضا، داوری تجاری بین ­المللی «آیین داوری»، همان، ص ۷۶٫ ↑

1. 1. . International chamber of commerce ↑

1. 1. . Non Government organization ↑

1. 1. . World trade organization ↑

1. 1. . organization for Economic cooperation and Development ↑

1. 1. . United Nations council for Trade and TDevelopment ↑

1. 1. . Etienne Clemente ↑

1. 1. . محبی، محسن، نظام داوری اتاق بازرگانی بین ­المللی، انتشارات کمیته ایرانی اتاق بازرگانی بین ­المللی، چاپ اول، ۱۳۸۰، صص ۲۰-۱۹٫ ↑

1. 1. . محبی، محسن، نظام داوری اتاق بازرگانی بین ­المللی، همان، ص ۱۹٫ ↑

1. 1. . محبی، محسن، نظام داوری اتاق بازرگانی بین ­المللی، همان، ص ۲۱٫ ↑

1. 1. . محبی، محسن، نظام داوری اتاق بازرگانی بین ­المللی، همان، ص ۲۴٫ ↑

1. 1. . همان، ص ۲۵٫ ↑

1. 1. . Amicable Dispute Resolution (ADR). Or Alternative Dispute Resolution (ADR). ↑

1. 1. . حبیب­زاده، طاهر، حقوق داوری تجاری بین ­المللی، سایت حقوقی، آرشیو مقالات، مرداد ۹۰، مراجعه شده آذر ۹۰ از www.Teclaw.ir. ↑

1. 1. . حبیب­زاده، طاهر، حقوق داوری تجاری بین ­المللی، همان. ↑

1. 1. . همان. ↑

1. 1. . حبیب­زاده، طاهر، حقوق داوری تجاری بین ­المللی، همان. ↑

1. 1. . ‌نیک‌بخت، حمیدرضا، داوری تجاری بین ­المللی «آیین داوری»، نشر مؤسسه‌ مطالعات و پژوهش­های بازرگانی، چاپ اول، ۱۳۸۸٫ ↑

1. 1. . ‌نیک‌بخت، حمیدرضا، داوری تجاری بین ­المللی «آیین داوری»، همان. ↑

1. 1. . کاکاوند، محمد، انواع شرط حل و فصل اختلاف در قرارداد و آثار آن، ماهنامه اتاق بازرگانی و صنایع و معادن جمهوری اسلامی ایران، مهر ۸۸، شماره ۳۳، صص ۸-۷٫ ↑

1. 1. . کاکاوند، محمد، انواع شرط حل و فصل اختلاف در قرارداد و آثار آن، همان. ↑

1. 1. . محبی، محسن، نظام داوری اتاق بازرگانی بین ­المللی، همان، ص ۷۱٫ ↑

شکل ۲-۱- دیدگاه­ های روان­پویشی افسردگی را به عنوان واکنشی علیه فقدان در نظر ‌می‌گیرد.

فقدان مهر ومحبت والدین؛ بر اثر شیوه ­های غلط فرزند پروری یا فقدان والدین

– احساس بی ارزش بودن

– نیاز به تأیید دیگران

– ترس از درماندگی

– واپس­راندن خشم به سوی دیگران

– وابستگی و اتّکا شدید به دیگران

در مواجهه با فقدان تازه:

– برگرداندن خشم به سوی خویش

– احساس درماندگی کامل

افسردگی

۲-۳-۳-۲- نظریه­ ‌شناختی

در این نظریه طرحواره­ها به­عنوان واحدهای تشکیل‌دهنده شناخت، بررسی می­شوند، لذا افسردگی نتیجه تحریف­های شناختی افراد است؛ این تحریف­ها شامل موارد زیر هستند:

نتیجه ­گیری دلبخواهی: رسیدن به یک نتیجه خاص بدون این­که مدارک کافی برای آن وجود داشته باشد؛

انتزاع اختصاصی: تمرکز و تأکید بر بخشی از جزئیات و نادیده گرفتن سایر جنبه‌های مهم­تر یک تجربه؛

تعمیم افراطی: رسیدن به نتیجه ­گیری­هایی ‌بر اساس تجارب بسیار اندک و بسیار محدود؛

بزرگ­نمایی و دست‌ کم گرفتن: بیشتر یا کمتر از حدّ واقع، بهادادن و اهمیّت دادن به یک رویداد خاص؛

شخصی‌سازی: تمایل به منتسب کردن و ربط دادن رویدادهای خارجی به خود، بدون اساس و پایه کافی؛ مطلق­گرایی تفکر: تمایل به قرار دادن تجارب در دو مقوله همه یا هیچ.

تحریف­ها، طرحواره­های افسردگی­زا^[۶۲] هستند. الگوهای شناختی باعث می­شوند که فرد، داده ­های درونی و بیرونی را تحت تأثیر تجارب اوّلیه، به گونه ­ای تغییر یافته درک کند (کاپلان و سادوک، ؛ ۱۳۸۷). رویکرد شناختی افسردگی را نتیجه­ تفسیر منفی از واقعیّت می­داند. «از دیدگاه بک پدیدآیی افسردگی مشروط به ساخت­ها (روان­بنه­های شناختی) و فرایند­هایی (شیوه ­های تفکر) است، که به ایجاد تغییرات کم و بیش مهمی در واقعیّت منجر می­شوند. بررسی روان­بنه­های شناختی افراد افسرده زمینه ­های سه­ گانه شناختی را آشکار می­سازد:

1. 1. دیدگاه منفی نسبت به خود: فرد خود را مملو از عیوب، نارسایی­ها و فاقد ارزش می­پندارد و نتیجه می‌گیرد که رویدادهای منفی فقط به فقدان ارزش شخصی وی نسبت دادنی هستند.

1. 1. افکار منفی درباره محیط پیرامون: یک چنین افکاری بر اثر تفسیر منفی رویدادهای خنثی و یا مثبت آشکار می‌شوند و این گرایش را در فرد ایجاد می‌کنند که در بین امکانات متعدد همواره بدترین احتمال را در نظر بگیرد.

1. در دیدگاه منفی نسبت به آینده: کفه‌ی بدبینی می‌چربد و جایی برای تصور آینده‌ای بهتر باقی نمی‌گذارد، چراکه همواره در بین همه‌ امکانات، نامساعدترین آن­ها را در نظر ‌می‌گیرد (دادستان، ۱۳۹۱).

۲-۳-۴- نشانگان افسردگی

«عوامل فرهنگی بر شیوه دریافت و بیان نشانه­ های افسردگی مؤثرند و برای اجتناب از تشخیص اشتباه‌آمیز باید نسبت به تأثیر خصیصه­ های مردم­شناختی و فرهنگی درباب چگونگی بیان شکایت­های مرتبط با گستره­ی افسردگی توجه شود؛ چه در پاره­ای از فرهنگ­ها، افسردگی به مراتب بیش از آن­که ‌بر اساس غمگینی یا احساس گناهکاری نشان داده شود، در چهارچوب شکایت‌های جسمانی نمایان می­ شود» (دادستان، ۱۳۹۱).

در شکل (۲-۲) نشانه­ های افسردگی در چهار گروه؛ نشانه­ های شناختی، هیجانی/ خلقی، جسمانی و انگیزشی نشان‌داده شده است. این نشانگان طبق جدید­ترین ویرایش راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی^[۶۳] (DSM) شامل: خلق افسرده در طی روز؛ احساس غمگینی و احساس پوچی، کاهش شدید علایق یا فقدان لذّت در همه یا اغلب فعالیت­ها، وزن به صورت معنی‌داری بیشتر از ۵% کاهش یا افزایش داشته است، بی­خوابی یا پرخوابی، بی­قراری روانی _– حرکتی یا کندی روانی _ـ حرکتی، احساس خستگی یا از دست دادن انرژی، احساس بی­ارزشی یا احساس گناهِ مفرط، افت تمرکز و تردید و دو دلی، افکار عودکننده راجع به مرگ، اقدام به خودکشی یا داشتن طرحی خاص برای خودکشی. این علائم در کنار رنج و عذاب شدیدی که برای بیمار به وجود می ­آورند، در کارکردهای فرد در حوزه ­های اجتماعی و شغلی نیز اختلال ایجاد ‌می‌کنند. برای دوره ­های افسردگی اساسی باید پنج علامت در طول دو هفته گذشته وجود داشته باشد، یکی از نشانه­ها باید خلقِ افسرده یا کاهش علاقه باشد (DSM-V, 2013). همه علائم فوق و یا برخی از آن‌ ها در اختلال‌های زیر وجود دارند:

۱٫ اختلال افسردگی اساسی، دوره­ منفرد: تجربه­ اوّلین دوره­ اختلال افسردگی اساسی.

۲٫ اختلال افسردگی اساسی، عودکننده: تجربه­ لااقل دوّمین دوره­ اختلال افسردگی اساسی.

۳٫ اختلال افسردگی دوقطبیI: تجربه­ دوره­ عودکننده و مانیا.

۴٫ اختلال دوقطبیII: تجربه­ حداقل یک دوره­ افسردگی و هیپومانیا.

۵٫ اختلال دیس‌تایمی (افسرده­خویی): تجربه­ دراز مدت علائم افسردگی.

۶٫ اختلال سیکلوتایمی (خلق ادواری): تجربه­ دوره ­های هیپومانیا و دوره ­های خفیف افسردگی.

۷٫ اختلال افسردگی نامعیّن (NOS): علائم افسردگی با ملاک­های هیچ­یک از سایر اختلالات خلقی منطبق نیست (کاپلان و سادوک؛ ۱۳۸۷).

نشانه­ های شناختی

• • نگرش منفی نسبت به خویش

• • یاس و ناامیدی

• اختلال حافظه و تمرکز، گم­گشتگی

بیماری افسردگی

نشانه­ های هیجانی / خلقی

• • اندوه و غم

• ناشاد بودن

نشانه­ های جسمانی

• • تغییر اشتها

• • خستگی

• افزایش رنجوری و دردمندی

نشانه­ های انگیزشی

• • فعل پذیری

• بی­ابتکاری و عدم پیگیری و استمرار در کار

شکل ۲-۲- نشانه­ های افسردگی. در افسردگی چهار دسته نشانه­ های هیجانی، شناختی، انگیزشی، و جسمانی مطرح است (اتکینسون و همکاران ؛ ۱۳۸۵)

۲-۳-۵- نظریه­ های دیدگاه رفتاری:

۲-۳-۵-۱-نظریه افسردگی لوینسون:

سران و هیات­های نمایندگی ۱۲۰ کشور، در اجلاس، جهانی تغییرات آب و هوایی در کپنهاگ در سال ۲۰۰۹ دو هفته بر سر چگونگی کاهش گازهای گلخانه­ای، به بحث و بررسی پرداختند. تصمیمات پایانی اجلاس کپنهاگ با وجود اینکه نشان از اراده جمعی برای حل مشکلات زیست محیطی دارد، از هیچ تعهد عینی برای حل مشکلات اقلیمی حکایت نمی­کند و بر این اساس اختلاف­ها میان کشورهای شمال و جنوب در خصوص سهم هر یک از کشورها در تولید گازهای گلخانه­ای و تعهدات هر یک از طرفین برای مقابله با گرمایش زمین به قوت خود باقی است. این نشست به علت اختلاف و شکافی که بین کشورهای صنعتی و کشورهای در حال توسعه‌ایجاد شده بود به اهداف پیش ­بینی شده دست نیافت و در نهایت توافق­نامه­ای سیاسی و غیرالزام­آور به پیشنهاد آمریکا و همراهی ۲۵ کشور مطرح و به تصویب رسید. توافقنامه مذبور حاصل فرایند مذاکراتی گروه ­های کاری تعیین شده از سوی کنفرانس اعضا نبود و با بهره گرفتن از ادبیات و عبارات مبهم و نامشخص، نه تنها تعهدات کمی و سهم معینی برای هر یک از کشورهای صنعتی در نظر نگرفت، بلکه برخلاف انتظار اکثر کشورهای در حال توسعه، مشارکت این دسته از کشورها را در زمینه کاهش انتشار گازهای گلخانه­ای خواستار شده است. علی­رغم دیدگاه کشورهای جنوب مبنی بر سهم بسیار زیاد کشورهای صنعتی در تخریب محیط زیست و ایجاد فضای نامناسب جوی، کشور دانمارک اسناد و مدارکی ارائه نمود که بر اساس آن، تنها کشورهای در حال توسعه و فقیر مسبب اصلی گرمایش بیش از حد زمین و انتشار زیاد گازهای گلخانه­ای معرفی شدند. بر اساس توافق نامه کپنهاگ مقرر شد کمکی به میزان صد میلیارد دلار از سوی کشورهای صنعتی تا سال ۲۰۲۰ در اختیار کشورهای در حال توسعه قرار گیرد.^[۱۱۷]

برگزاری اجلاس «کنکان مکزیک» در سال ۲۰۱۰ منجر به توافق­نامه کنکان COP 16 گردید. که مطابق توافق­نامۀ فوق تصمیم گرفته شد مجموعه ­ای از سیاست­ها و برنامه­ ها نظیر استفاده از انرژی­های تجدیدپذیر و افزایش بهره ­وری انرژی در پیش گرفته شود با اجرایی شدن این سیاست­ها، متوسط دمای جهانی معادل ۶/۳ درجه سانتیگراد بیشتر از شروع عصر صنعتی پیش ­بینی می­گردد.

با گذشت بیست سال از برگزاری کنفرانس محیط زیست و توسعه ملل متحد موسوم به «اجلاس سران زمین» یا «اجلاس ریو» در سال ۱۹۹۲ در شهر ریودوژانیرو، طبق تصمیم مجمع عمومی سازمان ملل متحد، کنفرانس توسعه پایدار ملل متحد موسوم به «ریو بعلاوه ۲۰»^[۱۱۸] در تاریخ ۲۰ تا ۲۲ ژوئن ۲۰۱۲ با شرکت بیش از ۴۰۰۰۰ شرکت کننده از دولت­ها، سازمان­ های بین ­المللی، مؤسسات تجاری و جامعه مدنی و نیز بیش از ۵۰ رئیس کشور و نزدیک به ۵۰۰ وزیر، کنفرانس ریو+۲۰ ‌در مورد توسعه پایدار، یکی از بزرگترین کنفرانس­های بین ­المللی در تاریخ معاصر است. در این اجلاس نقطه تمرکز عمده بر روی مسائل زیست محیطی مرتبط با حکمرانی و حاکمیت قانون قرار داده شده بود. عنوان این اجلاس، موفقیت­های چشمگیر کنفرانس ۱۹۹۲ ریو ‌در مورد محیط زیست و توسعه (اجلاس زمین) را به ذهن تداعی می­ کند که در آن، دولت­ها چندین توافق­نامه الزام­آور و غیرالزام­آور را مورد تصویب قرار دادند که پایه و اساس مباحثات بین‌المللی ‌در مورد توسعه پایدار در ۲۰ سال پیش رو را شکل داده ­اند.

در مقابل، محصول (سند) نهائی کنفرانس ریو+۲۰ بیانیه معروف به «آینده­ای که می­خواهیم»^[۱۱۹] در تأکید بر سیاست توسعه، تغییر جهتی مهم از حقوق بین ­الملل به سوی ارتباط میان حقوق بین ­الملل و حقوق داخلی را نمایان می­سازد. سند پایانی کنفرانس سه موضوع اصلی را با بیست و شش حوزه موضوعی مجزا و مسائل چند بعدی، از امنیت غذایی و کشاورزی پایدار گرفته تا بهداشت و جمعیت و حوزه ­های جغرافیایی خاص مانند آفریقا در بر ‌می‌گیرد. این سند در پایان اشعار داشته که «ریشه­کن ساختن فقر بزرگترین چالشی است که جهان امروز با آن دست به گریبان است».

چارچوب بین ­المللی برای توسعه پایدار^[۱۲۰] افزایش پدیداری مسائل زیست محیطی در چارچوب کاری نظام ملل متحد و پیشبرد توسعه پایدار را مورد اشاره قرار داده است. هیئت­های نمایندگی دولت­ها ‌در مورد اینکه‌ایا فرایند مربوط به انعقاد معاهده­ای جهت ایجاد یک آژانس تخصصی – یک سازمان بین الدولی مستقل با شخصیت حقوقی مستقل و بودجه مستقل برای خود – را مورد بحث قرار دادند، همانند یک «سازمان جهانی محیط زیست جدید»^[۱۲۱] یا «سازمان محیط زیست ملل متحد»^[۱۲۲] یا اصلاح و تقویت برنامه محیط زیست ملل متحد^[۱۲۳] در چارچوب ساختار نهادی فعلی آن به عنوان رکن فرعی مجمع عمومی ملل متحد. در نهایت، طرفین شرکت کننده از مجمع عمومی خواستند تا از طریق توسعه رکن اجرائی برنامه محیط زیست ملل متحد از ۵۸ عضو منتخب آن توسط مجمع عمومی سازمان ملل برای چهار سال بر مبنای اصل نمایندگی منطقه­ای منصفانه، به عضویت عام­الشمول تمامی اعضای ملل متحد، این برنامه را تقویت کنند. این سند هم­چنین یک «مجمع جهانی بین­الدولی سیاسی عالی­رتبه» را مورد تأکید قرار داد که در نهایت جایگزین کمیسیون ملل متحد برای توسعه پایدار شود^[۱۲۴]، رکنی که در سال ۱۹۹۲ در اجلاس زمین ایجاد شد.

اقتصاد سبز -یکی از محورهای سه گانه کنفرانس- در بخشی از سند مورد اشاره قرار گرفت ‌که این اصطلاح را تعریف نکرده است. برنامه محیط زیست ملل متحد تعریفی از این مفهوم ارائه داده است بدین صورت که «اقتصاد سبز اقتصادی است که در وضعیت رفاه انسانیِ پیشرفته و برابری اجتماعی حاصل می‌شود در عین حال که خطرات زیست محیطی و کمبودهای اکولوژیکی را کاهش می­دهد».^[۱۲۵] سند مذبور تأیید می­ کند که رویکردها و الگوهای مختلفی برای هر یک از دولت­ها وجود دارد. این سند هم­چنین«اقتصاد سبز در زمینه توسعه پایدار و کاهش فقر» را به عنوان یکی از ابزارهای مهم موجود برای تحقق و نیل به توسعه پایدار قلمداد می­ کند، اما ابزاری که نباید با قواعد خشک و انعطاف­ناپذیر محدود گردد.^[۱۲۶]

بروز معضلات زیست محیطی و نگرانی­های ناشی از تخریب فزاینده عوامل تشکیل دهنده محیط­ زیست چالش جدی دشوار برای کشورها و جامعه بین ­المللی بوده که سر منشاء حرکتی گردید که به طور عمده از کنفرانس استکهلم آغاز و تاکنون نیز ادامه دارد.^[۱۲۷] حوزه محیط­ زیست به عنوان یکی از کانون­­های توجه اهداف هزاره سازمان ملل متحد قلمداد شده و از دولت­ها خواسته شده تا در این خصوص همکاری­های لازم را انجام دهند.

۲-۷- ساختار و وضعیت محیط زیست در جهان

نگاهی گذرا به وضعیت محیط زیست جهان مبیّن این واقعیت است که در چند دهه اخیر در نتیجه فعالیت­های بشر، کره زمین متحمل صدمات جبران ناپذیری شده است. بی­توجهی به ظرفیت­های قابل تحمل محیط زیست، بهره ­برداری نامناسب از منابع طبیعی، آزمندی انسان برای بهره­ کشی از محیط زیست و شرایطی را پدید آورده است که همه جوامع به نوعی با معضلات محیط زیستی دست به گریبان ‌شده‌اند.

ب) تعریف عملیاتی: در این پژوهش از آزمون های استروپ،برج لندن، و کارت های ویسکانسین به ترتیب برای سنجش حل تعارض/ بازداری پاسخ، برنامه ریزی و ایجاد تغییر استفاده می شود(کشیاپ، ۲۰۱۲). توضیحات تکمیلی در این باره در قسمت ابزارهای تحقیق ارائه خواهد شد.

مروری بر پیشینه های نظری و عملی پژوهش تحقیق

فصل دوم:

مروری بر پیشینه های نظری و عملی پژوهش

در این فصل، در آغاز علاوه بر پرداختن به طبقه بندی اختلال وسواس فکری عملی، به مدل ها و نظریه های مرتبط اشاره خواهد شد. در قسمت اخیر بیشتر بر مدل فراشناختی و نوروپسیکولوژیک، به ویژه با توجه به هدف تحقیق حاضر، تأکید می شود و این قسمت خود را مسائل بینش و اختلال وسواس غرقه خواهد ساخت. در قسمت دوم این فصل، پیشینه­ های مرتبط با کارکردهای اجرایی، فراشناخت و بینش در بیماران وسواسی ارائه می‌گردد تا زمینه ورود به مسئله تحقیق حاضر به شکل تجربی فراهم گردد.

مبانی نظری

طبقه بندی و تشخیص اختلال وسواس فکری عملی

تاریخچه

نشانه های اختلال وسواس فکری عملی از اوائل قرن ۱۷ مشخص شده است. در آن زمان وسواس ها به طور کلی در یک چهارچوب دینی در نظر گرفته می شد و فرض بر این بود که مبتلایان توسط نیروهای خارجی مانند شیطان تسخیر شده اند(سالزمن^[۳۲] و تالر^[۳۳]، ۱۹۸۱). بدون تعجب روش درمانی معمول، جن گیری بوده که در برخی موارد موفقیت های درمانی به دست می داده است. در حالی که ‌در مورد رفتارهای اجباری که غالب شکایات بالینی درآن زمان بوده اطلاعات کمی موجود است. نکته قابل توجه این است که رفتارهای شستشو و تمیز کردن به طور واضح(مشخص) از ابتدا در ادبیات وسواس توصیف شده است. شاید اولین تصویر افسانه ای از اختلال وسواس، توصیف شکسپیر از خانم مکبث در قرن ۱۶ باشد. تا آنجا که می‌دانیم این شخصیت برای رهایی خود از احساس گناه، مکرراً درگیر شستشوی دست بوده؛ رفتاری که همچنان در ادبیات معاصر غالب است. در اوایل قرن ۱۹، وسواس از شکل معنوی(غیر مادی) وارد حیطه بررسی های پزشکی شد. وضعیتی که گونه ای از دیوانگی(سازه ای که قبلا معرفی شده بود و توسط تعدادی از روان پزشکان فرانسوی توصیف و تعریف شده بود) در نظر گرفته می شد. اسکیرول^[۳۴](۱۸۳۸) اولین کسی بود که گفت بیماران درجه خاصی از بینش را دارا هستند زیرا بیماران او می‌دانستند که وسواس هایشان بسیار قوی و غیر قابل مقاومت است. ‌بنابرین‏ مفهوم “روان­رنجوری^[۳۵]” از اوایل سال‌های ۱۸۰۰ به صحنه آمد؛ مفهومی که بعدها زمانی که مورل^[۳۶] وسواس را “بیماری هیجانی ” توصیف کرد ابداع شد. او برای اشاره غیر معمول به وجود بینش از کلمه “وسواس^[۳۷]” استفاده کرد. در اواخر قرن نوزدهم لگراند دو سالئه^[۳۸] وسواس را به عنوان دیوانگی با بینش توصیف کرد اما متذکر شد که نشانه های روان­پویشی نیز می‌تواند حضور داشته باشد.(موضوعی که بعدا در تشخیص های افتراقی بحث برانگیز شد).البته در آن زمان وسواس، هراس­ها، وحشتزدگی و سایر نشانه های جسمانی به خوبی متمایز نشده بودند و تعریف و توصیف وسواس را مغشوش تر کرده بودند(منزیس و دی سیلوا، ۲۰۰۳).

در اروپا این توصیف های اولیه از وسواس بر جنبه­ های متفاوتی از این اختلال متمرکز بود و به شدت به موضوعات فرهنگی غالب در وطن نویسنده متکی بود. در حالی که انگلیس بر بعد دینی وسواس متمرکز بود و آن را به عنوان یک بیماری مالیخولیایی می دید؛ فرانسه بر فقدان اراده تأکید می کرد و اضطراب را قلب بیماری تعریف می کرد. نویسنده های آلمانی مانند وستفال^[۳۹] در سال ۱۸۷۸ افکار غیر منطقی را پدیده‌های نورولوژیکی تعریف می‌کردند(می‌دانستند) که نمود شناختی دارند(منزیس و دی سیلوا، ۲۰۰۳).

این توصیف های اروپایی اولیه از وسواس، به خصوص چشم اندازهای فرانسوی و آلمانی ، راه را برای رویکردهای روانشناختی که از اول قرن بیستم پیدا شد، باز کرد. تا این زمان وسواس به عنوان یک وضعیت پزشکی در نظر گرفته می شد که درمان آن در چهارچوب پزشکی مجاز بود(راچمن^[۴۰] و هادسون^[۴۱]، ۱۹۸۰).فقط زمانی که روانشناسی بالینی از روانپزشکی بالینی موجود ایجاد شد، یک رویکرد غیر آسیب شناسی و غیر دینی به طور مشخص ارائه شد. پژوهش­های لگرانددوسائوله و جنت^[۴۲] در ۱۹۰۳ اولین توصیف هایی بودند که در مسیر روانشناختی روان­رنجوری وسواس قرار گرفته بودند. او ادعا کرد که همه بیماران وسواسی شخصیتی نابهنجار با ویژگی هایی مانند اضطراب، نگرانی مفرط، فقدان انرژی و تردید دارند و درمانی موفق، برای آیین مندی های اجباری همسو با رشد متعاقب رفتار درمانی توصیف کرد(جنیک^[۴۳] و همکاران، ۱۹۹۸؛ راچمن و هادسون، ۱۹۸۰).

در همین مواقع فروید(۱۸۹۶) یک نظریه انقلابی برای افکار وسواسی ارائه داد. او افکار وسواسی را به عنوان ملامت نفس های مبدلی(تغییر شکل یافته ای) توصیف کرد که ناشی از سرکوبی است و همیشه با اعمال جنسی که در کودکی با لذت صورت می گرفته ارتباط دارد(فروید، ۱۸۹۶؛ص ۱۶۹). این نظریه به طور برجسته ای با توجه به تجارب او با بیمارانش در قرن ۱۹ فورمول­بندی شده بود. هر چند فروید تعدادی از بیماران را دیده بود که از روان­رنجوری وسواسی رنج می‌برند، ولی بسیاری از تفکرات و نوشته های وی ‌در مورد وسواس بر اساس موردی بود که الان به نام رت من^[۴۴](مرد موشی) مشهور است که به طور خلاصه در زیر مطرح می شود(منزیس و دی سیلوا، ۲۰۰۳).

این بیمار -یک جوان با تحصیلات دانشگاهی- به فروید گفت که از کودکی از وسواس رنج می‌برد. او به عنوان یک کودک، وسواس فکری غیر طبیعی راجع به مرگ پدرش را تجربه کرده بود( اعتقاد داشت که قدرت کنترل سلامت عمومی پدرش را داشته است). بدون سوالات آشکار ساز شروع به بحث ‌در مورد مسائل جنسی کودکی کرد. او اظهار داشت که از سال‌های اولیه آرزو داشت دختران برهنه را ببیند و آن ها را لمس کند. همراه با چنین تمایلی احساس می کرد اگر جلوی این افکار را نگیرد ممکن است پدرش بمیرد. بیمار بعدا تکانه های خاصی را شکل داد که معتقد بود در دفع یک شر قریب الوقوع مؤثر است. این تکانه ها امروز بیشتر تحت عنوان اجبارهایی شناخته می شود که باعث کاهش اضطراب مربوط به افکار وسواسی می شود(منزیس و دی سیلوا، ۲۰۰۳).

بعدا این بیمار در زندگی خود، با افسر ارشدی برخورد کرد که وی را به شیوه ای بسیار ناراحت کننده مجازات کرد. در این روش خاص شکنجه، مجرم بودن را به او تحمیل می‌کردند و بعد موش هایی را زیر گلدان قرار می‌دادند و گلدان را به صورت برعکس روی باسن مرد می گذاشتند. موش ها که راهی برای فرار نداشتند به تدریج با سوراخ کردن باسن راه خود را می یافتند(فروید،۱۹۰۹). همچنین زمانی که بیمار این داستان را برای فروید می گفت وحشت را بروز می‌داد(وحشت وجودش را فراگرفته بود). فروید این را به عنوان ترس لذت از خود تعبیر کرد که خودش(بیمار) به آن آگاه نبود. علت تسریع کننده وسواس های فکری این مرد هیچ گاه توسط فروید یا خود بیمار مشخص نشد. فروید(۱۹۰۹) ادعا کردکه: پیش شرط های کودکانه روان­رنجوری ممکن است با فراموشی نادیده گرفته شود هرچند موارد فوری بیماری در حافظه باقی می ماند(منزیس و دی سیلوا، ۲۰۰۳).